Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

മനസ്സ് നന്നായിട്ടറിയാം.

മോളെ... ഇന്നലെ രാത്രി തുണിയുടെയൊന്നും മറവില്ലാതെ നിന്റെ ഈ കുണ്ടി ഞാൻ കണ്ടു കിടന്നതൊക്കെ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നേയില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെയടുത്ത് വന്ന് അതൊന്ന് കൈകൊണ്ട്

തൊടാനും, ആ മേനിയിൽ ഒന്ന് അമർത്താനുമൊക്കെ എനിക്ക് വലിയ കൊതിയാ തോന്നുന്നത്..."

അൻസിബ അത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ, കള്ളച്ചിരിയോടെ തല താഴ്ത്തി പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കണ്ടതും ഞാൻ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ സ്വാഭാവികമല്ലേ ചേട്ടാ... ഇന്നലെ അങ്ങനെയൊക്കെ കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആർക്കായാലും പെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളല്ലേ ഇത്.ചേട്ടനിപ്പോൾ നമ്മളോട് ഇത്രയും അടുത്തത് കൊണ്ട് ഇത്ര ഓപ്പണായിട്ട് തുറന്നുപറയുന്നു.

ഞാൻ ഇപ്പൊ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു, നമ്മുടെ ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഒക്കെ ഉള്ളപ്പോഴാണെങ്കിൽ അവരുടെ പ്രായത്തിന്റെ ഒരു തിളപ്പിൽ അവന്മാർ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും മനസ്സിൽ

ആലോചിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടാവുക?"

അൻസിബ എന്റെ ആ സംസാരം കേട്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ നോക്കി.

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അതുംകേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അത് ശരിയാണ്... ആ പ്രായത്തിലുള്ള ചെറുപ്പക്കാരുടെ തലയിൽ എപ്പോഴും ഇങ്ങനത്തെ ഓരോ കാര്യങ്ങളല്ലേ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുക. നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്മാർ പലതും മനസ്സിൽ കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും!"

അൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു:

"അതുശരി... അപ്പോ ചേട്ടൻ പറയുന്നത് ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഒക്കെ ഞങ്ങളെപ്പറ്റി മനസ്സിൽ പലതൊക്കെ ആലോചിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും എന്നാണോ? അവന്മാർക്ക്

അങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നാൻ തക്കവണ്ണം നമ്മൾ വല്ലതും കാണിച്ചിട്ടുണ്ടൊ?"

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഒന്നു