Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

അടിച്ച് നിന്നെ തകർക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് തന്നെ വലിയൊരു ഭാഗ്യമാണ്... നീ ഇങ്ങനെ ഇക്കാന്റെ അടി വാങ്ങി ഒച്ച

ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടേയിരിക്ക്..."

അതിന് അൻസിബ കൂടുതൽ ഉന്മാദത്തോടെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്... ആഹ്... ഞാൻ ഒച്ച വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാം ചേട്ടാ..ഹാ...ഉമ്മാ...ആ....ഇക്കാ...ചേട്ടാ...ഹൂ...

അവള് അറിയാതെ ചേട്ടനെ പോലും വിളിച്ചു.

അവർ തമ്മിലുള്ള ആ പച്ചയായ സംസാരങ്ങളും അൻസിബയുടെ വെട്ടിവിറയലുകളും എന്റെ കൺമുന്നിൽ നടക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ സമ്മിശ്രമായ പല വികാരങ്ങളും ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരുവശത്ത്, എന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇത്രയധികം കാമത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നതും, മറ്റൊരുത്തന്റെ നോട്ടവും വാക്കുകളും മാത്രം കൊണ്ട് അവൾ ഉന്മാദത്തിലാകുന്നതും

കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസൂയയും ചെറിയൊരു പിടപ്പും തോന്നിയിരുന്നു. 'ഇത് കുറച്ചു കൂടിപ്പോകുന്നുണ്ടോ?' എന്നൊരു ചെറിയ കുറ്റബോധവും ആ സമയത്ത് എന്റെ ചിന്തകളിൽ വന്നുപോയി.

എന്നാൽ മറുവശത്ത്, ആ അസൂയയേക്കാൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു ആ നിമിഷം എനിക്ക് കിട്ടിയ വിചിത്രമായ ലഹരി! എന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന് മറ്റൊരാളുടെ വർത്താനം കേട്ട് ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്ന അൻസിബയുടെ ആ കാഴ്ച, എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കുകയായിരുന്നു.

വേറെ ഏതൊരു ഭർത്താവും സഹിക്കാത്ത, അല്ലെങ്കിൽ ദേഷ്യപ്പെടുന്ന ആ അവസ്ഥയിലും, ആ voyeuristic (കാഴ്ചയിലൂടെയുള്ള) ആനന്ദം എന്നെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ അവളെ അടിച്ചു തകർക്കുന്ന ആ ശക്തിയും, രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അവളോട് സംസാരിച്ച് അവളുടെ മൂഡ് കൂടുതൽ

തിളിക്കുന്ന ആ രീതിയും ഒന്നിനൊന്ന് ചേർന്നപ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ ആ കിടപ്പുമുറി ഒരു പുതിയ ലോകമായി മാറി. ആ അസൂയയും മാനസികമായ