Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

നമ്മളോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി:

"എടാ ഷാജു, നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെങ്കിലും എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടെ പറയാനുണ്ട്. ഞാൻ ഇന്നലെ ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ പെരുമാറിയത് തികച്ചും തെറ്റായിപ്പോയി.

ഒരു വികാരത്തിന്റെ പുറത്ത് എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ലടാ... നിനക്ക് അറിയാലോ, എനിക്ക് ഒരു പെണ്ണിന്റെ സാമീപ്യം കിട്ടിയിട്ട് കുറെ നാളായില്ലേ?

ആ ഒരു കൊതിയും മൂഡും വന്നപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി മറന്നുപോയി. നിന്റെ അടുത്ത് മുൻകൂട്ടി അനുവാദം ചോദിക്കാതെയാണ് ഞാൻ പല കാര്യങ്ങളും അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെയ്തത്... എനിക്കപ്പോൾ ആ കൺട്രോൾ പൂർണ്ണമായി

നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയത്.

എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ആ പെരുമാറ്റം നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കിയെങ്കിൽ നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.

ഞാന്:ഇപ്പോൾ നമ്മൾ അതൊക്കെ പറഞ്ഞ് പിണങ്ങിയിട്ട് യാതൊരു കാര്യവുമില്ലല്ലോ? നടന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇത്രത്തോളമായി, ഇനി അതിനെക്കുറിച്ചോർത്ത് വിഷമിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം, നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ആ നിമിഷങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി എൻജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നുള്ളതാണ്. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ നമ്മളല്ലേ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അനുഭവിച്ചത്, നമ്മളെല്ലാവരും അത് മനസ്സ് നിറഞ്ഞ് ആസ്വദിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. പിന്നെ അതിൽ എന്തായാലും യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ലല്ലോ?"

ഞാന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും, മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ലളിതമായി

മാറി. ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ രണ്ടുപേർക്കും ഒരുപോലെ ആശ്വാസമാണ് നൽകിയത്.

കട്ടിലിൽ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അൻസിബയും എന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് ഞാന് പറഞ്ഞതിൽ പൂർണ്ണ യോജിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും ചേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ ചേട്ടാ, പിന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ ഇതൊക്കെ