Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

സംഭവത്തിന് ശേഷം രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുന്നിൽ എങ്ങനെ മുഖം കാണിക്കണം എന്നറിയാതെ അവൾ

ചെറുതായി പരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആവേശവും മിന്നിമറയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച ചായ ഗ്ലാസുകൾ എടുത്തുതന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"രാവിലെ കുറച്ചു നടക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാടാ... പിന്നെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങുകയല്ലേ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയില്ല. പിന്നെ... പുള്ളി അല്പ്പം വിക്കി കൊണ്ട് തുടർന്നു, ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് എനിക്ക് രാവിലെ മുതൽ വല്ലാത്തൊരു വിഷമവുമുണ്ടായിരുന്നു...

നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ തന്നെ ചെറിയൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി."

ഞാൻ ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയുടെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ വിട് ചേട്ടാ... നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിനാ ഇത്രയധികം വിഷമിക്കുന്നത്?

ഇന്നലെ രാത്രിക്കുശേഷം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോള് സംസാരിച്ചതേയുള്ളൂ. അതൊക്കെ ഒരു മൂഡിന്റെ പുറത്തുണ്ടായതല്ലേ, അതിൽ വേറെ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താനില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇനി ആ വിഷമമൊക്കെ മറന്ന് കളഞ്ഞേക്കൂ."

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ചേട്ടന്റെ മുഖത്തെ ഭാരമെല്ലാം പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞുപോയി. പുള്ളിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആശ്വാസവും ഒപ്പം എന്നോടുള്ള നന്ദിയും തിളങ്ങി. പുള്ളിക്ക് പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് ഉണ്ടായത്.

"സത്യമാണോ ഷാജു നീ പറയുന്നത്...? നീയും അൻസിയും കൂടി എന്നോട് പിണങ്ങുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്. നിന്റെ വലിയ മനസ്സിന് ഞാൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുടാ..."

എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പുള്ളി എന്റെ കയ്യിൽ ശക്തിയായി ഒന്ന് പിടിച്ചു.

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച്

സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം, കുറച്ചുകൂടി ഗൗരവത്തോടും അതേസമയം മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആത്മാർത്ഥമായ പശ്ചാത്താപത്തോടും കൂടി