Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

എന്തിനാണ് ഷാജു നീ ഇത്രയധികം ഭയപ്പെടുന്നത്? നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല, എങ്കിലും... നീ ഒന്നുകൂടി ആലോചിച്ച് നോക്ക്ടാ...ഒരു പ്രാവിശ്യം കൂടി എങ്കിലും,അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹത്തിന്റെ പുറത്ത് ചോദിച്ചതാണ്"

പുള്ളി അങ്ങനെ കുറച്ചുകൂടി താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിലും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും സംസാരിച്ചപ്പോൾ,പുറമെ ഞാൻ കുറച്ച് ഗൗരവം നടിച്ചെങ്കിലും, പുള്ളിയുടെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെയും ആ രഹസ്യമായ കൂട്ടായ്മയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹത്തെയും ഒന്നുകൂടി ഇളക്കിമറിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

അൻസിബയാകട്ടെ, കട്ടിലിൽ തല താഴ്ത്തിയിരുന്ന് ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെങ്കിലും, പുള്ളി അങ്ങനെ കൺവിൻസ് ചെയ്ത് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷയുടെ തിരിതെളിയുന്നത് ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങളിൽ നിന്ന് വായിച്ചെടുത്തു.

ഞാൻ അല്പം നേരം കൂടി ഒന്ന് ആലോചിക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ച് മൗനമായി ഇരുന്നു...

ഞാൻ അല്പം കൂടി ഗൗരവം മുഖത്ത് നിലനിർത്തി, മേശപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി കുറച്ചുനേരം മൗനമായി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു:

"ചേട്ടൻ പറയുന്നതിലും കാര്യങ്ങളുണ്ട്... ഞാൻ അതൊന്നും തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇതൊരു ശീലമായി മാറിയാൽ, നാളെ നമ്മുടെ ജീവിതം എങ്ങോട്ടാ പോവുക

എന്നൊരു ആധി എനിക്കില്ലേ? ഇന്നലെ സംഭവിച്ചത് ആ ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് സ്ഥിരമായി ഒരു പാറ്റേണിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ...

ചേട്ടൻ തന്നെ ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്ക്, എന്റെ മനസ്സിൽ അതൊരു നീറ്റലായി മാറില്ലേ?"

ഞാൻ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ എന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയൊരു പിരിമുറുക്കം രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന് കൂടുതൽ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കി. പുള്ളി വേഗത്തിൽ എന്റെ കൈകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: