Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

ശരിയാകണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും. ബാക്കിയൊക്കെ നമുക്ക് സാവധാനം നോക്കാം, അല്ലേ ഇക്കാ...?"

അവൾ എന്നെ ഒരേസമയം പേടിയോടെയും എന്നാൽ കള്ളച്ചിരിയോടെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് ആ വാചകം പൂർത്തിയാക്കി. അവളുടെ ആ സംസാരത്തിൽ നേരിട്ട് ഒന്നും തുറന്നുപറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആ രാത്രിയുടെ സുഖം തനിക്കും വേണമെന്ന് അവൾ വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു.

പുള്ളിക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസവും അതോടൊപ്പം നല്ലൊരു തൃപ്തിയും തോന്നുകയും ചെയ്തു.

അൻസിബയുടെ സംസാരം കേട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആശ്വാസവും കള്ളച്ചിരിയും വ്യക്തമായിരുന്നു. പുള്ളിക്ക്

മനസ്സിലായി, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വലിയ എതിർപ്പുകളൊന്നുമില്ലെന്നും, കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു സാവധാനത്തിൽ നീക്കിയാൽ മതിയെന്നുമുള്ള സൂചനയാണ് അവൾ നൽകിയതെന്ന്.

പുള്ളി ഒന്നു തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ശരിയാണ് മോളെ... നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ആകട്ടെ. നമ്മൾ ആരും ഇതിന് വലിയ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നില്ലല്ലോ. ഷാജുവിന്റെ ആ ടെൻഷനും പേടിയുമൊക്കെ മാറിക്കോട്ടെ.

എന്തായാലും നമ്മൾ പരസ്പരം തുറന്ന് സംസാരിച്ചല്ലോ, അതുതന്നെ വലിയൊരു കാര്യമാണ്."

ഞാൻ അല്പം ഗൗരവം വിടാതെ, എന്നാൽ അൻസിബയുടെ ആ സംസാരത്തെ പൂർണ്ണമായി എതിർക്കാത്ത രീതിയിൽ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ബാക്കി ചായ എടുത്തു കുടിച്ചു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"എന്തായാലും കാര്യം ഇങ്ങനെയൊക്കെ

ആയി. ഇനിയിപ്പോ ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ വരുന്ന പോലെ കാണാം ചേട്ടാ. പെട്ടെന്ന് എടുത്തുചാടി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ."

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്റെ തോളിൽ സൗഹൃദത്തോടെ തട്ടിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. പുള്ളി സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനിടയിൽ, എന്നെയും അൻസിബയെയും മാറിമാറി നോക്കിക്കൊണ്ട്