Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

ഇവിടെ വെച്ച് തന്നെ ഇതോടെ ഇതൊക്കെ നിർത്താം. ഞാൻ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്ന ഒരാളാവുമെന്ന് ഞാൻ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല...

പക്ഷേ ഇക്കാക്ക് തന്നെ അറിയാലോ ഞാൻ ഒരു പെണ്ണല്ലേ? അങ്ങനെ

ഒരാൾ അത്രയും തുറന്ന്, യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നതും, അതിനുപുറമേ അത്രയും വലിയൊരു സാധനം കാണുമ്പോൾ എന്നിലുണ്ടായ ആ വികാരത്തെ എനിക്ക് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല...

അത് ഒന്ന് തൊടണമെന്ന് എനിക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഭയങ്കരമായിട്ട് ആഗ്രഹം തോന്നി, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അറിയാതെ അങ്ങനെ തൊട്ടുപോയതും ചെയ്തതുമൊക്കെ..."

അവളുടെ പച്ചയായ ഏറ്റുപറച്ചിലും, നിഷ്കളങ്കമായ സങ്കടവും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അവളെ ശകാരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ അല്പം ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖത്തെ ഗൗരവമെല്ലാം മാറ്റി, അവളുടെ കണ്ണീരൊപ്പിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:

"എടി... നീ എന്തിനാ ഇത്രയധികം കരഞ്ഞ് വിഷമിക്കുന്നത്...? നീ പറഞ്ഞതിലൊക്കെ

കാര്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഇന്നലെ ആ ഒരു മൂഡിൽ, ആ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ആർക്കാണ് കൺട്രോൾ നഷ്ടപ്പെടാത്തത്? സത്യം പറഞ്ഞാൽ, അതൊക്കെ ആദ്യം തുടങ്ങിവെച്ചതും ഞാൻ തന്നെയല്ലേ?

നീ തെറ്റ് ചെയ്തു എന്ന് എനിക്ക് ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ലെടി..."

ഞാൻ അവളോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭയവും സങ്കടവും മാറി ചെറിയൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം പരക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവളുടെ വിറയാർന്ന കൈകൾ എന്റെ കയ്യിൽ കൂടുതൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പത്തോടെ അവളോട് കാര്യങ്ങൾ തുറന്നുപറയാൻ തുടങ്ങി:

"എടി, ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, സത്യത്തിൽ ഞാനും അതൊക്കെ നല്ലപോലെ എൻജോയ് ചെയ്തതാണ്. പക്ഷെ ആ