Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയാതെ, ശരീരത്തിന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ മുഴുകി അല്പം കൂടെ

അടുത്തു വന്നു. ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണുന്ന കാഴ്ചകൾ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരം വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചു. പുള്ളി ശബ്ദം താഴ്ത്തി, വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"സത്യം പറയാലോ... ഇവളെ ഇങ്ങനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയാൽ എനിക്ക് വേറെ ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റില്ല. രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ മനസ്സ് വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ഒക്കെയാകും പോവുക..."

ഞാൻ പുള്ളിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അതിന് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ ചേട്ടാ! മനസ്സ് എവിടെ പോയാലും, നമ്മൾ തന്നെയല്ലേ ഇവിടെയുള്ളത്. പിന്നെ ഇതിലൊക്കെ എന്ത് മടി? ചേട്ടൻ ധൈര്യമായിട്ട് ഇരുന്നോളൂ..."

ഹാളിലെ അലമാരയിൽ എന്തോ എടുക്കാൻ

വേണ്ടി അവൾ പുള്ളിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അല്പം കുനിഞ്ഞു കൊടുത്തു. ആ കുനിഞ്ഞ നിൽപിൽ ആ വെളുത്ത ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടം പാടെ വിടർന്നു പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ പാകത്തിലായി.

ആ ദൃശ്യം കണ്ട പെട്ടെന്നുള്ള ഞെട്ടലിലും വികാരത്തള്ളിച്ചയിലും പുള്ളിക്ക് കൺട്രോൾ പൂർണ്ണമായി വിട്ടുപോയി.

പുള്ളി വറ്റിയ തൊണ്ടയോടെ പതറി പറഞ്ഞു:

"എടാ... ഇവളുടെ ഈ കോലവും ഈ നിൽപും കണ്ടിട്ടാണെങ്കിൽ... മനുഷ്യന് ശരിക്കും കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂലട്ടോ! ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കുനിഞ്ഞും തിരിഞ്ഞുമൊക്കെ നിന്നാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് പിടിച്ചുനിൽക്കുക?"

ഇതൊക്കെ കണ്ടാല് നമുക്ക് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂല്ലല്ലോ! പക്ഷേ, ഈ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ വെച്ചിട്ട് അവള്ക്ക് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?

അതൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് ഇതേപോലെയുള്ള ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ കണ്ണിന് കുളിർമയായിട്ട് കിട്ടുമല്ലോ. അതപ്പോ നമ്മൾ കണ്ട്