Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 3 [സ്പൾബർ]

അവൾ വിനോദിന് സ്പെഷലാണ്.. വളരെ വളരെ സ്പെഷലാണ്..
കണ്ടയന്ന് തന്നെ അവന്റെ മനസിൽ കേറിയതാണവൾ..
അവളെ ഒരിക്കലെങ്കിലും കിട്ടാതെ തനിക്കാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതാണ്..

അവളുടെ സൗന്ദര്യം വർണിക്കാൻ ഏതൊരു കവിക്കും കഴിയില്ല.
ചുവന്ന് തുടുത്ത അവളുടെ മുഖം മനസിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞിട്ടേയില്ല..

സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പൂർണതയാണവൾ..
എല്ലാം ഒത്ത് ചേർന്ന വശ്യമോഹിനി..
അവളെയൊന്ന് പരിചയപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞത് തന്നെ ഭാഗ്യമാണ്..

അവനിങ്ങോട്ട് വാരിക്കോരിക്കൊടുക്കുന്ന
കൊച്ചമ്മമാർ അവന്റെ കസ്റ്റഡിയിലുണ്ട്..
അവനെന്ത് ചോദിച്ചാലും ചിലർ കൊടുക്കും..

എന്നാൽ നസീമ അങ്ങിനെയല്ല..
പാവമാണവൾ… സാമ്പത്തികമായി ഒന്നുമില്ലാത്ത കൂലിപ്പണിക്കാരനാണ് അവളുടെ ഭർത്താവ്..
അവൾക്കെന്തേലും അങ്ങോട്ട് കൊടുക്കേണ്ടിവരും…

കൊടുക്കാം… എന്ത് വേണേലും കൊടുക്കാം..
ആ വെണ്ണക്കട്ടിക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചിലവാക്കിയാലും അധികമാവില്ല.
പാറിപ്പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ഒരു പഞ്ചവർണക്കിളിയാണ് നസീമ..
കൂട്ടിലടച്ച കിളിയാണവൾ..ആ കൂടൊന്ന് തുറന്ന് വിട്ടാൽ അവൾ പാറിപ്പറക്കും..

മറ്റാരോടും തോന്നാത്ത വല്ലാത്തൊരിഷ്ടം നസീമാനോട് അവന് തോന്നി..
കടയിൽ പണിക്ക് നിൽക്കുന്ന ചെക്കൻമാരെ നേരത്തേ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞയച്ച് നസീമയേയും കാത്തിരിക്കുകയാണ് വിനോദ്..
മറ്റൊരുത്തിക്ക് വേണ്ടിയും വിനോദ് കാത്തിരുന്നിട്ടില്ല..
എല്ലാവരും അവനെ കാത്തിരുന്നിട്ടേയുള്ളൂ..

എന്നാൽ നസീമയെന്ന മാംസപ്പൂവൻ പഴത്തിന് വേണ്ടി എത്രനേരം കാത്തിരിക്കാനും അവന് മടിയുണ്ടായില്ല..

ക്യാഷ് കൗണ്ടറിലിരുന്ന് ഗ്ലാസ് ഡോറിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ വിനോദ് ഉൾപുളകത്തോടെ ആ കാഴ്ച കണ്ടു..
ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച..
റോഡിന്റെ ഓരം പറ്റി തന്റെ കടയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നടന്ന് വരുന്ന നസീമ..
തന്റെ സ്വപ്നറാണി..
നാല് മാസം മുൻപ് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത രതിപുഷ്പം..
താൻ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും മികച്ച മാദകത്തിടമ്പ്.

കടും ചുവപ്പ് സാരിയും,കറുത്ത ബ്ലൗസും, തലയിലൂടെ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കറുത്ത മഫ്തയും നസീമയെ ഒരു ഹൂറിയാക്കി മാറ്റിയതായി വിനോദിന് തോന്നി..

അവളടുത്തെത്തിയതും അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് ഗ്ലാസ് ഡോർ തുറന്ന് പിടിച്ചു..
വശ്യമായൊരു ചിരിയോടെ നസീമ അകത്തേക്ക് കയറി..

നേർത്ത സുഗന്ധത്തോടെയുള്ള തണുപ്പ് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുകയാണ് കടക്കുള്ളിൽ..
പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്ന് എസി യിലെ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയപ്പോ അവൾക്കാശ്വാസം തോന്നി..
അവളുടെ മുഖത്ത് മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ വിനോദ് കൊതിയോടെ നോക്കി..

“നടന്ന് ക്ഷീണിച്ചോ ഇത്താ… ?”..

ഫോണിലൂടെ കേട്ടതിലും അതി മധുരമാണ് അവന്റെ സ്വരമെന്ന് നസീമക്ക് തോന്നി..
ആ ചോദ്യത്തിലെ കരുതലും, ലാളനയും അവൾക്കിഷ്ടമായി..

“ഇല്ലെടാ വിനൂട്ടാ… കുറച്ചല്ലേ നടക്കാനുള്ളൂ…”

സുന്ദരമായ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നസീമ പറഞ്ഞു..

അന്നൊറ്റ നോട്ടം കണ്ടെങ്കിലും, ഫോട്ടോയിലൂടെ