Chapter Title : മുഹ്സിന 2 [ചങ്ക്]

പോലും കഴിയാതെ നിൽക്കുന്നു.. നിനക്ക് പെട്ടന്ന് ഒരു അകൽച്ച വന്നത് പോലെ.. മുഹ്സിന പെട്ടന്ന് എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

ഹേയ് ഒന്നുമില്ല നിനക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാവും.. രംഗം ഒന്ന് ശാന്ത മാകുവാനായി ഞാൻ മുഖത്തു കുഞ്ഞു ചിരി വരുത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

അല്ല.. എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല.. ഉപ്പ നിന്നോട് എന്തേലും ചോദിച്ചോ. നമ്മൾ രണ്ടാളും ഒന്നിച്ചാണോ മറ്റോ..

ഇല്ലല്ലോ.. അങ്ങനെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.. ഞാൻ പറഞ്ഞു. നീ എന്റെ റൂമിൽ വന്നു വാതിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ ആണ് എഴുന്നേറ്റതെന്ന്…

അതെല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ.. അവൾ ഒരു സംശയത്തോട് കൂടേ എന്റെ മുഖത്തേക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു..

നിനക്ക് എന്നെ ഇത്ര പെട്ടന്ന് മതിയായോ… പെട്ടന്നായിരുന്നു മുഹ്സിന യുടെ വായിൽ നിന്നും അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം വന്നത്..

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്താ പറയാ എന്നറിയാതെ നിന്നു…

മടുത്തെങ്കിൽ പറഞ്ഞോ.. ഇനി ഞാൻ ഒന്നിനും വരില്ല...ഇന്നലെ ഞാൻ നിന്നോട് ഇനി ഒന്നും വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും പിന്നെയും നിന്നെ ഉണർത്തി എന്നിലേക്കു ആഴ്ന്ന് ഇറക്കിയപ്പോൾ നിനക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവും ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ചീത്ത പെണ്ണാണെന്ന്..

ഹേയ്.. അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല.. അവളുടെ സംസാരത്തിൽ സങ്കടം നിറയുന്നത് കണ്ടു ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ പറഞ്ഞു..

എനിക്കറിയാം അക്കു ഞാൻ ചീത്ത പെണ്ണാണെന്ന്.. അല്ലേൽ സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ അനിയനുമായി വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ.. വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ മുഹ്സിന യുടെ ശബ്ദം ഇടറി..

ടി.. എന്താ.. ഇത്.. ആരേലും വന്നു കണ്ടാൽ ഇത് മതി. ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് ശാഷിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടക്കുവാനായി പറഞ്ഞു..

അടച്ചിട്ട റൂമിനുള്ളിൽ ആര് കേറാൻ ആണ് അല്ലെ...

പക്ഷെ അവൾ കണ്ണുകൾ തുടക്കാതെ തന്നെ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീരോടെ…

അവളെ മെല്ലെ തോളിലേക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് സോഫയിലേക് നടന്നു.. അവിടെ ഇരുത്തി..

ഞാൻ പതിയെ നിലത്തേക് ഇരുന്നു.. അവളുടെ മുട്ടിലേക് കൈകൾ വെച്ചു കൊണ്ട്..

അവൾ കരയുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.. വാരി പുണർന്നു ആശ്വാസിപ്പിക്കുവാൻ തോന്നുണ്ട്… പക്ഷെ എന്റെ ഉള്ളിലേ വേദന