Chapter Title : മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു [പോക്കർ ഹാജി]

അകത്ത് അവൾ സ്റ്റൂളില്‍ കേറി നിന്ന് ഫാനിൽ സാരി കെട്ടി തൂങ്ങി മരിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്ത മുകുന്ദൻ ഉടനെ അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞുകയറി

..എന്തായിത് അരുത് അരുത്..

എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് തലയില്‍ കുരിക്കിട്ടു സ്റ്റൂളില്‍ കയറി നിന്ന അവളെ പിടിച്ച് തള്ളി,

അടിതെറ്റി താഴേക്കു വിഴുവാന്‍ പോയ അവളെ മുകുന്ദന്‍ കേറി പിടിച്ചു.പൊടുന്നനെയുള്ള അവളുടെ വീഴ്ച്ച താങ്ങുവാന്‍ കഴിയാതെ രണ്ടു പേരും താഴെ വീണു .തറയിൽ വീണയുടനെ മുകുന്ദന്‍റെ മാറില്‍ നിന്നും അവള്‍ കുതറി എഴുന്നേറ്റു . മുകുന്ദന് ആശ്ചര്യമായിരുന്നു എന്തൊക്കെയാണിവിടെ നടക്കുന്നത് .താനിപ്പോ എന്തിനായിരുന്നു ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത് .അവളെ കളിക്കാനായി വന്നിട്ടിപ്പോ അവളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ട അവസ്ഥയായി .ഒരു ജീവന്‍ രക്ഷിക്കുവാനായി നിയോഗിതനായ പോലെ മുകുന്ദൻ അഭിമാനം കൊണ്ടു .ഒരു നിമിഷം വൈകിയിരുന്നെങ്കില്‍ അവൾ ജീവന്‍ നിശ്ചലമായി ആ ഫാനിൽ തൂങ്ങിയാടി നിന്നേനെ .കളിക്കാൻ വന്ന താൻ എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം പറയേണ്ടി വന്നേനെ എന്ന ചിന്ത അയാളെ നടുക്കി.അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് മുകുന്ദൻ നോക്കിയത് .

“..എനിക്ക് ജീവിക്കേണ്ടാ’”

എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് തെറിച്ചു വീണ സ്റ്റൂള്‍ നേരയാക്കി വീണ്ടും അവൾ സ്റ്റൂളിന് മുകളില്‍ കയറി നിന്ന് കുരുക്ക് കഴുത്തിലിടുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു .പൊടുന്നനെ മുകുന്ദന്‍ ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് തറയില്‍നിന്നും ചാടി എണീറ്റുനിന്ന് അവളെ ബലംപ്രയോഗിച്ച് സ്റ്റൂളില്‍ നിന്നും താഴെയിറക്കി.

വിട് വിട് എന്നെ വിട് ..എനിക്ക് ചാവണം എനിക്ക് ചാവണം

ഒരു തരത്തിലും മെരുങ്ങാതെ കുതറിമാറാൻ ശ്രമിച്ച അവളെ പിടിച്ച് തിരിച്ചു നിറുത്തിയിട്ട് കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു.

..എടീ പന്ന മൈരേ... എന്തുവാടി ഇത്