Chapter Title : മുല്ല പോലൊരു പെണ്ണ് [Jomon]

പോയ ശബ്ദം കേട്ടതും അവനൊരു നിരാശയോടെ പീലിയെ നോക്കി…അയാൾ ആകട്ടെ ഇതെല്ലാം ഇവിടെ പതിവാണ് എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഷർട്ട് ഊരി പുറത്തുള്ള അഴയിലേക്ക് ഇടുകയായിരുന്നു…

“ഇവിടെ പീലിച്ചേട്ടൻ മാത്രമേ ഉള്ളോ…?

എങ്ങനെ എവിടെ നിന്ന് ചോദിച്ചുതുടങ്ങണമെന്ന് അറിയാത്ത ദാസൻ ഒരു പിടിവള്ളിയെന്ന നിലയിൽ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി ഇരുന്നു..

“ഞാൻ മാത്രം അല്ലെടാ…നിന്റെ കഥയിൽ പുതിയൊരാളെ കൂടി ചേർക്കണം…എന്നാലേ അത് പൂർത്തിയാവൂ…”

പീലി പറഞ്ഞത് മനസിലാവാതെ ദാസൻ അയാളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു….

“”ഹഹഹാ……ഹാ…!!

ദാസന്റെ ഇരിപ്പും ഭാവവും കണ്ട പീലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ വരാന്തയുടെ അരികിൽ ചാരി വെച്ചിരുന്ന ഓല മെടഞ്ഞ പായയെടുത്തു നിലത്തേക്ക് വിരിച്ചു…ദാസൻ ഉമ്മറത്തെ അരഭിത്തിയിൽ തന്നെയാണ് ഇരുപ്പ്…

പീലിയുടെ ചിരി കണ്ട ദാസൻ ഒരു നിമിഷത്തെ പകപ്പു മാറ്റിവെച്ചയാളെ നോക്കി…എന്താണ് പീലി ഉദ്ദേശിച്ചത്…

“എടാ നീയിങ്ങനെ നോക്കുവൊന്നും വേണ്ട…. ഞാനിന്നൊരല്പം സന്തോഷത്തിലാ…. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആണ് വഴിയിൽ നിന്ന് നിന്നെയും കൂടെ കൂട്ടിയത്…പഴയതൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തെടുക്കാമല്ലോ…ഞാൻ തന്നെ മറന്നു തുടങ്ങി എല്ലാം…. “

കുന്തക്കാലിൽ പായിലിരുന്ന പീലി തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. അയാൾക്ക് ഒരല്പം പിരിമുറുക്കത്തിൽ നിന്ന് ശാന്തത കൈവരിച്ചത് പോലെ തോന്നി….

“ഇന്നാട്ടിലെനിക്ക് സുഹൃത്തുക്കൾ ഒന്നുമില്ല ദാസാ…അതുകൊണ്ടാ എല്ലാവരും കരുതും പോലെ ഞാനിങ്ങനെ നടക്കുന്നത്…. “

വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു…. പതിയെ പതിയെ ദാസനും തോന്നി തുടങ്ങി സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലമൊരു തെരുവു ഗുണ്ടയായി മാറിയ ആളാണ് പീലിയെന്ന്….

“നീ ഒരുനിമിഷം കാത്തിരിക്ക്…”

പെട്ടെന്ന് അതും പറഞ്ഞെണീറ്റ പീലി വീടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി…നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഒരു പൊട്ടിക്കാത്ത കുപ്പി വിദേശ മദ്യവും രണ്ടു ഗ്ലാസുമായി അയാൾ വെളിയിലേക്ക് വന്നു…

“ഏഹ്.. ഇതെങ്ങനെ പീലി ചേട്ടാ നിങ്ങൾക്ക്…?

പട്ടണത്തിൽ പോലും വിദൂരമായി കാണുന്ന വിദേശ മദ്യത്തിന്റെ കുപ്പി കണ്ടതും അശ്ചര്യത്തോടെ ദാസൻ പീലിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു…

“ഹഹ…മുൻപൊരിക്കെ പട്ടണത്തിൽ പോയപ്പോ പഴയൊരു സുഹൃത്ത് തന്നതാ…എനിക്ക് ഈ വക സാധനമൊന്നും കുടിച്ചു ശീലമില്ലാത്തോണ്ട് മാറ്റി വെച്ചതാ.. അതേതായാലും നന്നായി…ഇന്നിപ്പോ നീയുണ്ടല്ലോ ഒരു കൂട്ടിന്…”

കുപ്പിയുടെ മൂടി തന്റെ ഭലിഷ്ടമായ കയ്യ് കൊണ്ട് തിരിച്ചു തുറന്നുകൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു….

“നന്നായി…ഇടക്കൊക്കെ