Chapter Title : മുല്ല പോലൊരു പെണ്ണ് [Jomon]

വിരലിൽ ദാസനാ അച്ചാർ കോരി എടുത്തു നാവിൽ തേച്ചു…

“ഹോ…ഇച്ചിരി കടുപ്പം കൂടിയ സാധനമാ പീലിച്ചേട്ടാ…!!

ശ്വാസമോന്ന് നേരെ വീണതും ദാസൻ പറഞ്ഞു

“നിനക്കീ മദ്യപാനമൊന്നും വല്യ ശീലമില്ലല്ലേ…?

കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സ് വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തികൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു…അതിനൊരു ഊറിച്ചിരി മാത്രമാണ് ദാസൻ കൊടുത്തത്…. കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ടു തന്നെ രണ്ടു പേരും കൂടെ കുപ്പി പകുതിയാക്കി…കള്ളിന്റെ വീര്യം തലക്ക് മത്തു പിടിപ്പിച്ചെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും കാലു രണ്ടും നീട്ടിയിരുന്ന പീലിയൊന്ന് ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്തു….. മനസ്സൊന്നു തണുത്തത് പോലെ….. രാത്രിയുടെ തണുപ്പവരെ കുളിരു പിടിപ്പിച്ചു….

“പറ പീലിച്ചേട്ടാ…. ഈ നാട്ടുകാർ പറയുമ്പോലല്ല നിങ്ങള്…ഒന്നറിയാം ശ്രമിച്ചാൽ നിങ്ങള് പാവമാ…”

അരഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന ദാസൻ പറഞ്ഞു…. അത് കേട്ട പീലിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.

“പാവം…ഹഹഹ…. നിനക്കറിയോ ദാസാ…എന്റേയീ കൈകൊണ്ട് ഞാനെടുത്ത ജീവനുകൾ എത്രയാണെന്ന്…”

തന്റെ വലം കൈയുയർത്തി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു…. അയാളുടെ ഉൾകണ്ണിൽ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ചോരയുടെയും പിടയുന്ന ശരീരങ്ങളുടയും ചിത്രമൊരു സിനിമ കണക്കെ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…കാതിൽ അലയടിക്കുന്ന അലർച്ചകളും ജീവനുവേണ്ടി കെഞ്ചുന്ന കരച്ചിലുകളും..

“അന്നെന്നിക്ക് ഇതെല്ലാം ഒരു ഹരമായിരുന്നു…. ആളുകൾ എന്നെ കാണുമ്പോ കാണിക്കുന്ന പേടിയും ബഹുമാനവും…നാട് ഭരിക്കുന്നവരുടെ കയ്യാളായി നടക്കുമ്പോളുള്ള വിലയും പിടിപാടും.. പക്ഷെ ഇപ്പൊ…ഇപ്പൊ അതെല്ലാം ആണ് എന്റെ ശാപവും…”

ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിക്കൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു…. ദാസനതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്….

“പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോ ആദ്യം മുതൽക്കേ പറയണം ദാസാ…എന്നാലേ നിനക്കത് ഉപകാരമാവു…എനിക്കിനി അതിക് നാളില്ല.. “

ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് പീലി പറഞ്ഞു…അയാളുടെ അവസാനത്തെ വാക്കുകൾ ദാസാനിൽ ഒരു ആകാംഷയുണർത്തി…എന്താണ് ഇയാൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ…

“ഞാൻ ജനിച്ചത് അങ്ങ് കൊടകില…. അപ്പൻ മലയാളി അമ്മയൊരു തമിഴത്തി….. പക്ഷെ അപ്പനെ ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല….. “

“എന്ന് വെച്ചാൽ…?

ദാസൻ സംശയത്തോടെ അയാളെ നോക്കി…

“ഹഹ…കൊടകിലെയൊരു തമിഴത്തി വേശ്യ ജന്മം തന്നവൻ…. അതാണ് പീലി…കാലൻ പീലി…. അന്നവിടെ നാട് കാണാൻ വന്നു പോയവരിൽ ഏതോ ഒരുത്തൻ കൊടുത്ത സമ്മാനം…. കാൽ കാശിനു വകയില്ലാത്തപ്പോ ചന്തയിൽ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റതാ എന്റെ തള്ളയെ അവരുടെ കാർന്നവർ…

ഒടുക്കം ചെന്നെത്തിയത് നാട് നീളെ കവച്ചു കൊടുക്കുന്ന പട്ടാണി പെണ്ണുങ്ങളുടെ