Chapter Title : മമ്മിയുടെ കാമുകന്മാര്‍ [ഡോണ]
ഒന്നും അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. ഏകദേശം മിഡില്‍ ഭാഗം എത്തുമ്പോഴാണ് ആരോ വെള്ളത്തിനടിയില്‍ നിന്നും പിടിച്ച് വലിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നത്! തോന്നല്‍ അല്ല ശരിക്കും. മുകളിലേക്ക് കുതിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ആഴത്തിലേക്ക് അങ്ങ് മുങ്ങിപ്പോകുവാണ്! ശ്വാസം മുട്ടി. വയറും ശ്വാസകോശവും വെള്ളം കുടിച്ച് നിറഞ്ഞു പൊട്ടാന്‍ പോകുന്ന പോലെ തോന്നി. അപ്പോഴാണ്‌ എന്‍റെ രണ്ടു വശത്തും രണ്ടു പേരെ കണ്ടത്. ആരാണ് എന്ന് വ്യക്തമായില്ല. അവരെന്നെ പിടിച്ചു. മുകളിലേക്ക് പൊക്കി. അവരുടെ പിടുത്തത്തില്‍ ഞാന്‍ മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങി. അവരെന്നെ വലിച്ചുകൊണ്ട് പുഴയുടെ കരയിലേക്ക് നീന്തി...."
"പപ്പേട്ടനും ഗിരിരാജനും?"
റോമിയോ ചോദിച്ചു.
അവള്‍ തലകുലുക്കി.
"അവരുടെ ഇടയില്‍ നനഞ്ഞ് കുതിര്‍ന്ന് കിതച്ച് കിടക്കുമ്പോള്‍ ആണ് ഞങ്ങടെ ഗൈഡ് പറഞ്ഞത് തെന്മലപ്പുഴേല്‍ ആ ഭാഗത്ത് വീണവരാരും ജീവനോടെ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല. ആദ്യമായാണ്‌ ഞാന്‍..."
റോമിയോ ഭയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
"അന്ന് തുടങ്ങിയ കൂട്ടാണ് എനിക്കവരോട്. എനിക്ക് ലൈഫ് തന്നവര്‍. അവരില്ലാരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ നിന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടാവുമാരുന്നില്ല. പക്ഷെ അത് വെറും കൂട്ട് ആരുന്നില്ല എന്ന് ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബോധ്യമായി. പരസ്പ്പരം കാണാതിരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വിധത്തില്‍ ആയി ആ ബന്ധം. അത് എന്താണ് അതിന്‍റെ ശരിക്കുള്ള മീനിംഗ് എന്താണ് എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആദ്യം ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഒരു ദിവസം കെമിസ്ട്രി ലാബിന്‍റെ പിമ്പില്‍ ആര്‍ട്ട്സ് ക്ലബ്ബ് ഓഫീസിനടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന്‍ പേരുമിരിക്കുമ്പോള്‍ ഗിരിരാജ് ചോദിച്ചു.
"സോഫി...ഇനി നാലഞ്ച് മാസം കഴിഞ്ഞാല്‍ എന്ത് ചെയ്യൂടി?"
അത് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.
എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
"ഞാന്‍ അത്
💬 Comments
View all comments