Chapter Title : മമ്മിയുടെ കാമുകന്മാര് [ഡോണ]
ടൌണില് പറ്റില്ലല്ലോ. ഇവിടെ ആണേല് ആള് താമസം ഒന്നും ഇല്ല. അകലെയോ അടുത്തോ ആരുമില്ല. ചുറ്റും കാടും മലയും പുഴയും ഒക്കെ. അതാണ് ഞാന് ഇങ്ങോട്ട് വരാന് പ്ലാന് ചെയ്തെ. ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോള് നിന്റെ റെസ്പോണ്സ് എങ്ങനെയാവൂന്ന് ഒരു പിടീം ഇല്ലാരുന്നു."
"എന്നാലും എന്റെ മമ്മി!"
അവളുടെ തുടയില് വീണ്ടും പിടിച്ച് ഞെക്കിക്കൊണ്ട് അവന് പറഞ്ഞു.
"എന്തോരം അടവും സൂത്രവുമാ മമ്മീടെ കയ്യില്. ഹും! കൊള്ളാം! കൊള്ളാം!!"
അവര് രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.
*********************************************
പിറ്റേ ദിവസം അവര് കവലയിലേക്ക് പോയി.
പറഞ്ഞിരുന്ന സമയം മൂന്ന് മണിയെന്നായിരുന്നു.
കവലയില് ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയില് സോഫിയയും റോമിയോയും പത്മരാജന്റെയും ഗിരിരാജിന്റെയും വരവ് കാത്തിരുന്നു.
"ആരാ, സ്വന്തക്കാര് വല്ലോരും ആണോ?"
ചായക്കടക്കാരന്, കഷണ്ടി കയറിയ, മധ്യപ്രായം കഴിഞ്ഞയാള് ചോദിച്ചു.
"ആ, പപ്പാടെ ബ്രദേഴ്സാ"
മുന്കൂട്ടി തീരുമാനിച്ചതിന് പ്രകാരം റോമിയോ പറഞ്ഞു.
കടയില് നാലഞ്ച് പേരുണ്ട്.
ചായകുടിക്കുകയും പത്രം വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനിടയില് അവരുടെ കണ്ണുകള് സോഫിയയെ കൊത്തിവലിക്കുന്നത് അവന് കണ്ടു.
"കാമുകന്മാര് വരുമ്പത്തേനും അവമ്മാര്ക്ക് തിന്നാന് മമ്മീടെ ദേഹത്ത് ബാക്കി ഒന്നും കാണുകേല ചെലപ്പം!"
റോമിയോ മറ്റാരും കേള്ക്കാതെ അവളുടെ കേള്ക്കെ പറഞ്ഞു.
"അതെന്നാ നീയെന്നെ തിന്നുവാണോ? അതിന് ഞാന് അരപ്പാവാടെം മൊല കാണിക്കുന്ന ബനിയനും ഒന്നും അല്ലല്ലോ ഇട്ടെക്കുന്നെ!"
"അയ്യോ നമ്മള് പാവം! നമുക്ക് ഇത്രേം രുചിയുള്ള ഇത്രേം വെലയുള്ള പ്ലം കേക്ക് തിന്നാനുള്ള ശേഷിയൊന്നും ഇല്ലേ! തീറ്റക്കാര് വേറെയാ. ചുറ്റും ഒണ്ട്. മമ്മിയെ കടിച്ചു പറിച്ചോണ്ട്! "
അത് കേട്ട് അവള് ചുറ്റും നോക്കി.
അപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത്.
കടക്കാരനടക്കം അവിടെയുള്ളവരുടെ കണ്ണുകള് തന്റെ മുലയും ഉടലും ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന്.
"എന്നാ മൈര് നോട്ടവാ ഇവമ്മാരുടെ!"
അവന് കേള്ക്കെ അവള് പിറുപിറുത്തു.
"പാവം തോന്നും അതുങ്ങടെ നോട്ടം കണ്ടാല്!"
അവന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"ദാഹിച്ച് ഇരിക്കുവാന്നാ
💬 Comments
View all comments