Chapter Title : മമ്മിയുടെ കാമുകന്മാര്‍ [ഡോണ]

ജാലകത്തിനപ്പുറത്ത് മനോഹരമായ നദീ ദൃശ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി റോമിയോ പറഞ്ഞു.

"ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ?"

അവന് പിന്നാലെ അവളും പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

അവര്‍ പലതും പറഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിക്കല്‍ തുടര്‍ന്നു.

"ആ ജങ്ങ്ക്ഷനില്‍ ആള്‍ക്കാര് തീരെയില്ലാതില്ല,"

കഴിക്കുന്നതിനിടയില്‍ സോഫിയ പറഞ്ഞു.

"കുറെപ്പെരോക്കെ ഓരോ കടേലും ഒണ്ടാരുന്നു. എന്നുവെച്ചാല്‍ തീരെ ആള്‍ക്കാര് ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം ഒന്നുമല്ല ഇത്."

കവലയില്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി അവിടെക്കണ്ട ചായക്കടയില്‍ നിന്നാണ് അവര്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചത്.

"ആള്‍ക്കാര് ഒരുപാട് ഒക്കെ ഒണ്ടാരുന്നു,"

റോമിയോ പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ടവന്‍ അവളെ നോക്കി അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി ചിരിച്ചു.

"എന്നാ ഒരു ആക്കിയ ചിരി?"

അവള്‍ തിരക്കി.

"ചായക്കടേല്‍ കഴിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നപ്പം എന്നാരുന്നു ഒരോത്തമ്മാരുടെ ഒരു നോട്ടം,"

അവന്‍ പറഞ്ഞു.അത് കേട്ട് അവള്‍ ലജ്ജയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"അവമ്മാര് എന്നാ വേണേലും ചെയ്യട്ടെ!"

സോഫിയ പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോയാല്‍ നമുക്ക് വേറെ ജോലിയുണ്ടാവില്ല,"

"എന്നാലും! കണ്ണ് മാറ്റാതെ മമ്മിയെ കടിച്ചു തിന്നുന്ന പോലെയല്ലാരുന്നോ അവമ്മാരുടെ നോട്ടം! ഞാന്‍ കൂടെ ഇല്ലാരുന്നെങ്കി മമ്മിയെ അവര് പിടിച്ചോണ്ട് പോയേനെ!"

"ഒന്ന് പോടാ!"

അവള്‍ കയ്യുയര്‍ത്തി.

"അതെ മമ്മി! ഞാന്‍ നേര് പറഞ്ഞതാ. നമ്മള് കഴിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അവമ്മാര് അടുത്തടുത്ത് വന്നിരുന്നില്ലേ? അത് മമ്മീനെ നോക്കാനാ. അതും എന്നാ നോട്ടം. മമ്മി അതൊന്നും കണ്ടില്ലേ?"

"പിന്നെ കാണാതെ!"

ചിരി മാറ്റാതെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

"എന്നാ ചെയ്യാനാ? സഹിക്കുക! അത്ര തന്നെ! എന്നാലും പത്തിരുപത് വയസ്സുള്ള ഒത്ത ഒരു ചെക്കന്‍റെ തള്ളയായ എന്നെ എന്ത് കണ്ടിട്ടാ അവമ്മാര് ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതെന്നാ എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്!"

"എന്താ കാണാനില്ലാത്തത്?"

റോമിയോ ചിരിച്ചു.

"കാണാന്‍ ഉണ്ടല്ലോ