Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 6 [Decent]

അവസരം.

"ഇത് മോശം ഡ്രസ്സ് ആണോ?"

"അല്ല... ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കും."

"അതെന്തിനാ??" ടീച്ചർ അറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു

"ടീച്ചറുടെ മാറിടമൊന്നും ഫുൾ കവർ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ”

ടീച്ചർ ജനലിന്റെ അടുത്തുനിന്നും മാറി ചുമരിൽ ചാരിനിന്നു... മെല്ലെ കൈ മാറത്തുവച്ചുകൊണ്ടു അൽപം പരിഭ്രമത്തോടുകൂടി ചോദിച്ചു: "അപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഉള്ളത് ആരും അറിയാൻ പാടില്ലെന്നാണോ?"

"അങ്ങിനെയല്ല... ടീച്ചറുടെ ബ്ലൗസിന്റെ നെക്ക് വലുതല്ലേ... പിന്നെ ടീച്ചറുടെ വയറും കാണുന്നില്ലേ."

"അപ്പോ ഇവിടെ  ആളുകൾ ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ പ്രശ്നമാണോ?"

"ചില ആളുകൾ നാട്ടിലെ പോലെ തന്നെയാണ് ഇവിടെയും. അച്ഛനൊക്കെ വരുമ്പോൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കും. സാദാരണ ഗതിയിൽ ആരും ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. പക്ഷേ ചില മലയാളികളുണ്ട്. ഞാനാരെയും മൈൻഡ് ചെയ്യാറില്ല. എന്നാലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ അവർ മതി."

"എടാ, നീയല്ലേ സാരിയുടുക്കണം സാരിയുടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു പിന്നാലെ നടന്നിരുന്നത്. എന്നിട്ടിപ്പോ?"

"അങ്ങിനെയല്ല ടീച്ചറേ... സാരിയിൽ ടീച്ചറെക്കാണാൻ എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടാ... പക്ഷെ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിലക്കല്ലേ പ്ളീസ്... "

"അപ്പോൾ കുട്ടനു പ്രശ്നമില്ലേ എന്റെ ഡ്രസിങ്?"

"ടീച്ചർ എന്തു ഡ്രസ്സ് ചെയ്താലും എനിക്കിഷ്ടാ..."

"എന്നാൽ ഞാൻ മാറ്റി ചുരിദാറിടട്ടെ?"

"വേണ്ട ടീച്ചറേ... ഇതുതന്നെയാ നല്ല ഭംഗി. ചേഞ്ച് ചെയ്യണ്ട... പ്ളീസ്... വീട്ടിൽനിന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതോർമ്മയില്ലേ? ടീച്ചർ സാരിയുടുക്കുന്നതാ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമെന്ന്."

"ഓഹ്, നിന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കി ഉടുത്തതൊന്നുമല്ല."

"എന്നാലും."

"അപ്പോൾ ഡ്രസ്സ് ഇഷ്ടായോ?"

"പറഞ്ഞല്ലോ... ഒരുപാടിഷ്ടായി. ടീച്ചർക്ക് ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ തോന്നിയല്ലോ... അതുതന്നെ മതി എനിക്ക്.”

അതിനു ടീച്ചർ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അടുക്കളയിൽനിന്നും നടന്നു മെല്ലെ ഹാളിലേക്കുനീങ്ങി. ഞാനും ടീച്ചറുടെ പിന്നാലെ നടന്നു സോഫയിൽ പോയിരുന്നു. സോഫയിൽ വന്നിരുന്ന ടീച്ചർ എന്തോ ആലോചിക്കുന്ന പോലെ.

അല്പനേരത്തിനു ശേഷം ഞാൻ ചോദിച്ചു: “ലിസിമ്മ എന്താ പറഞ്ഞത്? അഡ്രസൊന്നും തന്നില്ല ?"

"പറ്റിയാൽ നിന്നെ പോയി കാണണം എന്നുപറഞ്ഞു. ഒരു പൊതി ഉണ്ണിയപ്പവും തന്നുവിട്ടിട്ടുണ്ട്. നല്ല സ്നേഹണല്ലോ മോനോട്."

"എന്നിട്ടെവിടെ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കമെന്റിനു ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"അതു ഞാനും ലക്ഷ്മിയും ഒരു വഴിക്കാക്കി."

"ഉം, സാരല്യ. എന്നാലും ടീച്ചർ വന്നല്ലോ. അതുമതി."

വീട്ടിൽനിന്നും സംസാരിച്ചപ്പോലെ തന്നെയാണ് ടീച്ചർ