Chapter Title : മുറിവേറ്റ മനസ്സുകൾ 1 [ഋഷി]
വലിച്ചെടുത്തു. പോയിക്കുളിച്ചു വാടാ! കുണ്ടിക്ക് നോവിച്ചുകൊണ്ടടീം തന്ന് ചേച്ചിയെന്നെ ഉന്തിത്തള്ളിവിട്ടു.
ലോഡ്ജല്ലേ! കോമൺ കുളിമുറികളും കക്കൂസുകളുമാണ്. സോപ്പുമെടുത്തു നടന്നു. പോയിത്തൂറി. പിന്നെ കുളിച്ചു വൃത്തിയായി തോർത്തുമുടുത്ത് മുറീലേക്കു നടന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന ഞാനന്തം വിട്ടുപോയി. മുറി അടിച്ചുവാരി വൃത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. ചെറിയ അലമാരയിൽ നിന്നും അലക്കിമടക്കിവെച്ചിരുന്ന ഷീറ്റും തലയണയുറയും മാറ്റി വിരിച്ചിരിക്കുന്നു!
നീ വേഷം മാറീട്ടു വാ. ഞാൻ താഴെക്കാണും. ചേച്ചി നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യമായാണ് ആ കുണ്ടികളുടെ വലിപ്പം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്! സത്യമാണ് സുഹൃത്തുക്കളേ! അതുവരെ മായേച്ചിയെ ഞാൻ വേറൊരു കണ്ണോണ്ടു നോക്കീട്ടില്ലായിരുന്നു.
ഏതായാലും ഞങ്ങളൊരോട്ടോയിൽ ചന്തൂൻ്റെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു. ശനിയാഴ്ച്ച. മായേച്ചീടെ സ്ക്കൂളൊഴിവായിരുന്നു.
രവീ! നിന്നെ കഴിഞ്ഞ കൊറേ നാളായി കാണാതിരുന്നപ്പോൾ ഞാനാണ് ചന്തൂനെ വിളിച്ചത്. നീയിവിടിരുന്നേ. മായേച്ചി എന്നെ വരാന്തയിൽ കുടിയിരുത്തി, അകത്തേക്കു പോയി.
ദാ ഈ ചായ കുടിക്ക്. ആ വളയിട്ട കൈ ആവി പറക്കുന്ന മാദകഗന്ധമുയരുന്ന ചായ നീട്ടി. ഞാനാർത്തിയോടെ മൊത്തി. എന്തൊരു രുചിയാണ്!
രവീ! മായേച്ചീടെ സ്വരം മൃദുവായി... ഞാൻ മുഖമുയർത്തി. ഓഹ്! ആ കൊഴുത്ത പെണ്ണ് ഒരൊറ്റമുണ്ടും ബ്ലൗസും ചുട്ടിത്തോർത്തും മാത്രമണിഞ്ഞ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു!
തുറിച്ചുനോട്ടം ചേച്ചിക്ക് അസഹ്യമായി തോന്നിക്കാണും! ന്താടാ ചെക്കാ! നീയെന്നെ മുൻപു കണ്ടിട്ടില്ലേ? ചേച്ചി കണ്ണുരുട്ടി.
ഇത്രേം ഭങ്ങിയൊണ്ടെന്ന് ഇപ്പഴാണറിഞ്ഞത്! നാവിൽ ഗുളികൻ വിളയാടിയ സമയമായിരുന്നു! അറിയാതങ്ങു പറഞ്ഞുപോയതാണ്!
ചേച്ചിയൊന്നു പകച്ചു! ആ മുഖം തുടുത്തു. എൻ്റടുത്തേക്കുവന്ന് ചെവിക്കുപിടിച്ചു തിരുമ്മി. ദൈവമേ! ആ കക്ഷത്തിൽ നിന്നുമുയർന്ന ഗന്ധം! ആ സാമീപ്യം പകർന്ന ചൂട്! ഡാ ചെക്കാ! നിയ്യ് വല്ല്യ ആളായെന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കുകേല. നിൻ്റെ
💬 Comments
View all comments