Chapter Title : മുതലാളിയുടെ കടം [Bify]

അടുത്ത് എത്തി. 5 ദിവസം സാവകാശം തോമസിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും അവളുടെ തറവാട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിത്തരണം. അല്ലെങ്കിൽ വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന അപ്പനെ വലിച്ചു റോട്ടിൽ ഇടും കൂടെ പെങ്ങളെയും. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തെ വാതിലിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് മീന പറഞ്ഞു "തോമച്ചന്റെ പെങ്ങടെ ഫീസും എന്റെ അപ്പന്റെ ചികിത്സാക്കും ഒള്ള പൈസ ഈ പറമ്പിലെ തേങ്ങ വിറ്റ ആണ് ഉണ്ടാക്കുന്നെ രാരിച്ചാ . മുതലാളിയോട് കനിവ് കാണിക്കാൻ പറയണം."
രാറിച്ചെന് ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് കതകിൻന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ബലാൽക്കാരമായി പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് നിർത്തി. അടിമുടി നോക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു
" കനിവുണ്ടാക്കാനുള്ള ശരീരം നിനക്കുണ്ട്. മനസ്സുണ്ടോ?"
പിടി വിടിവിച്ചു അവൾ കതകിൻന്റെ പുറകിലേക്ക് മാറി. തിരിഞ്ഞു പോകുന്നിതിനിടയിൽ രാരിച്ഛൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു " മനസ്സുണ്ടെൽ നാളെ എന്നെ ഫോണിൽ വിളിക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ ഇറങ്ങിക്കോണം. അപ്പോൾ നിനക്ക് വന്നില്ല3ങ്കിലും നിന്റെ പെങ്ങൾക്കു ഉണ്ടായിക്കോളും , മനസ്സ്"
മീന ഞെട്ടി. വേറെ വഴി ഒന്നും ഇല്ല. കുടുംബക്കാരോ ബന്ധുക്കളോ ചിട്ടി പൊട്ടിയത്തിനു ശേഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. രാണിയുടേം നീനയുടെയും പടുത്തം എന്താകും. രാത്രി പകൽ എന്നില്ലാതെ തന്റെ ശരീരം മോഹിച്ചുപലരും വീടിനു വട്ടം ചുറ്റുന്നുണ്ട്. ഒരു കേസിന്റെ വിധി മാത്രമേ തോമച്ചന്റെ കാര്യത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ളൂ. 12ഓളം ഇനിയും വരാനുണ്ട്. വക്കീൽ ഫീസിന് പോലും കാശില്ല. 150ഇനും 200ഇനും വള്ളവന്റേം കൂടെ കിടക്കാൻ പോകുന്നതിലും ഭേദം ഇതാണ്.
പിറ്റേന്ന് മീന രാരിച്ചനെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വിളിച്ചു.
"ഞാൻ വരാം".
രാരിച്ചൻ ഒരു ചെറു മന്ദഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു
"നല്ല തീരുമാനം . രാത്രി 7 മണിക്ക് കുളിച്ചു റെഡി ആയി ഇരുന്നോ. ചന്ദനം ഉണ്ടേൽ അത് തേച്ചു കുളിക്കണ്ം. ഇല്ലേൽ നാരങ്ങാ വച്ച് തേച്ചാലും മതി."
മീന ഫോൺ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് ഭിത്തിയിൽ ചാരി ഇരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി.
രാത്രി 7 ആയപ്പോഴേക്കും അവൾ തയ്യാറായി ഇരുന്നു. രാരിച്ചൻ ജീപ്പുമായി വന്നു അവളെ കയറ്റി. പറയൻമലയുടെ മുകളിലെ മുതലാളിയുടെ 2ആമത്തെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. അയാൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ സാരിയുടെയും ബ്ലൗസിന്റെയും