Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

എത്രനാളായെടാ ഞാനടക്കിപ്പിടിച്ച്.... ചേച്ചി ഉയർന്നെന്നെ പിന്നെയും അമർത്തിച്ചുംബിച്ചു. പിന്നെ ധൃതിയിൽ താഴേക്കു പോയി. ആ സ്പർശം മാത്രം... ആ ഗന്ധം മാത്രം... ആ ചുണ്ടുകൾ സമ്മാനിച്ച മധുരം മാത്രം... എൻ്റെ സിരകളിൽ പടർത്തിക്കൊണ്ട്...

ഞാൻ താഴേക്കു നടന്ന് ബിബിയേം പൊക്കി വണ്ടീൽ കേറ്റി. ചുമ്മാ വെളിയിലേക്കു വിട്ടു. ചെക്കൻ ശരിക്കും ഹാപ്പിയായിരുന്നു. പൊറകിലെ സീറ്റിലാണേലും അവൻ്റെ തല ജിറാഫിനേപ്പോലെ സീറ്റുകളുടെ വിടവിലൂടെ മുന്നോട്ടു വന്നു!

ശരിക്കും ചിറ്റപ്പൻ അച്ഛൻ്റെ അനിയനാണോ? ഐ മീൻ അപ്പൂപ്പൻ്റേം അമ്മൂമ്മേടേം മോൻ? അവൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ചിരിയടക്കാനായില്ല.

നിർഭാഗ്യവശാൽ... ആണെടാ കുട്ടാ! ഞാൻ ചിരിച്ചു. നിൻ്റപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മേം ഞാനുമായി ഒരഭിപ്രായ വ്യത്യാസം. മിസൺഡർസ്റ്റാൻഡിങ്ങ്.

ഐ ഹാവ് കോൺസ്റ്റൻ്റ് മിസൻഡർസ്റ്റാൻഡിങ്ങ്സ് വിത്ത് അമ്മ. അപ്പോ ഞാൻ ചിറ്റപ്പൻ്റെ കൂടെ താമസിച്ചോട്ടേ! അവൻ വളരെ സീരിയസ്സായി ചോദിച്ചു.

ബിബീ. ഇതിൻ്റെയുത്തരം പിന്നെപ്പറയാം. ഞാൻ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. നേരെ ക്ലബ്ബിലേക്കു വിട്ടു. അവിടെ ക്ലബ്ബിൻ്റെ ഡ്രൈവറുണ്ട്. കാശു കൊടുത്താൽ പുള്ളി നമ്മടെ വണ്ടിയിൽ എവിടെ വേണേലും കൊണ്ടാക്കും.

ഞാൻ ബാറിൻ്റെ വെളിയിലുള്ള വിശാലമായ വരാന്തയിലേക്ക് അവനേം കൊണ്ടുപോയി. ഫാമിലികൾ വരുന്നയിടം. തൊട്ടടുത്ത് പിള്ളാർക്കു കളിക്കാനുള്ള സ്വിങ്ങ്സ്, സ്ലൈഡ്സ് ഇത്യാദി. ഒരു മിൽക്ക്ഷേക്കും വിഴുങ്ങി ബിബി കളികളിൽ മുഴുകി. ഞാനൊരു വോഡ്ക്കയും മൊത്തി അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഒന്നവലോകനം ചെയ്തു.

മൊത്തത്തിൽ ജനയിതാക്കളുമായുള്ള എൻ്റെ ബന്ധം അത്ര പോരാ! പ്രത്യേകിച്ചും തന്തപ്പടിയുമായി! മൈരനെ പോവാൻ പറ. ഞാനങ്ങേരെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും കട്ടു ചെയ്തു.

ഇനി.. അമ്മ. എന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റം ഒരു മയവുമില്ലാത്തതായിരുന്നു. കുഞ്ഞിലേ തൊട്ട്... എന്നാലും ഒരു പതിനൊന്നു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സായപ്പോൾ തൊട്ട് ആ കൊഴുത്ത ഉയരമുള്ള പെണ്ണിൻ്റെ ആകർഷണം ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ ആരോടെങ്കിലും എന്തെങ്കിലുമാവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചിരിച്ചു വശ്യമായി പെരുമാറാനുള്ള അമ്മയുടെ കഴിവ് പലവട്ടം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരേ ഒരിക്കൽ... അച്ഛനും ചേട്ടന്മാരും സ്ഥലത്തില്ലായിരുന്നപ്പോൾ അമ്മയാണ് ഞാനുണ്ടാക്കിയ ഒരു വൻപ്രശ്നം കാരണം സ്ക്കൂളിൽ വന്നത്. വേറൊന്നുമല്ല. എന്നെ ആവശ്യമില്ലാതെ ചൂരൽകൊണ്ടടിച്ചു ദ്രോഹിക്കുന്ന ഒരു മാഷിനെ പിടിച്ചുതള്ളി ചുമരിലിടിച്ച് അങ്ങേരടെ തലമണ്ട പൊളിച്ചതിനാണ്. മിനിമം ഒരു സസ്പെൻഷൻ. അല്ലേല് ഡിസ്മിസ്സൽ. ഇതാണ്