Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

ചെക്കനല്ലായിരുന്നോ! ചവിട്ടിപ്പുറത്താക്കിയവൻ! എങ്ങനെ എൻ്റേച്ചിയെ കാണാൻ വരും? ഉള്ളിലുയർന്ന തേങ്ങലടക്കി ആ ചെവിയിൽ ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു...

ചേച്ചിയെന്നോടൊട്ടിയമർന്നു.. ആ മുഴുത്ത മുലകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലുരഞ്ഞമർന്നു.. നീയിപ്പഴെങ്കിലും ഞാൻ വിളിച്ചതു കേട്ടല്ലോടാ... നന്ദി.... മൃദുവായ സ്വരം...

ചേച്ചി ഒന്നു പിൻവാങ്ങി എന്നെയൊന്ന് ആപാദചൂഢം  നോക്കി. എൻ്റെ മോനൂ... നിനക്ക് ഞാനുണ്ടടാ! ഈ കല്ല്യാണമൊന്ന് കഴിഞ്ഞോട്ടെ. നിന്നെ ഞാൻ വിടില്ല! ചേച്ചിയെന്നെ പിന്നെയും വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ദൈവമേ! താഴെ ചുരുണ്ടു കിടന്ന സർപ്പം ഫണമുയർത്തുന്നു! ആ തടിച്ച തുടകളുടെ ഇടുക്കിലവനമരുന്നു!

ചേച്ചി അറിഞ്ഞമട്ടു കാണിച്ചില്ല. നീ വന്നേ! എൻ്റെ കൈക്കു പിടിച്ച് ചേച്ചി നടന്നു. അമ്മപ്പശുവിൻ്റെ കിടാവിനെപ്പോലെ ഞാൻ ചേച്ചീടെ പിറകേ വിട്ടു.

സോഫയിൽ ചേച്ചീടെ പ്രായമുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത സ്ത്രീയും കൊറച്ചൂടി പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന കഷണ്ടി കയറിയ ഒരു കുടവയറനും ഇരുന്നിരുന്നു.

മീനാ! ഇതാണെൻ്റെ ഏറവുമിളയ അനിയൻ. റിയേടെ കുഞ്ഞു ചിറ്റപ്പൻ. ഉണ്ണി. ചേച്ചിയെന്നെ മുന്നോട്ടു നിർത്തി.

അവരുടെ കണ്ണുകളിത്തിരി വിടർന്നു... എന്നെയൊന്നുഴിഞ്ഞു... ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല! ശരിക്കും മറ്റുള്ളോരെപ്പോലല്ല, അല്ലേ? അവർ കുടവയറനോടാരാഞ്ഞു.

ശരിയാണ്. അങ്ങോരും തലകുലുക്കി. ഒരു യെസ് മാനാണ് പാവം!

എൻ്റെ ആങ്കുട്ട്യല്ലേ ഇവൻ! മീരേച്ചിയെന്നെ അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ഡാ ഇതാണ് അഖിലിൻ്റെ (റിയേടെ പ്രതിശ്രുതവരൻ!) ചിറ്റപ്പനും കുഞ്ഞമ്മേം. ദേ ഇവളെൻ്റെ ക്ലാസ്മേറ്റാണ്! മീരേച്ചി അവരുടെ തോളിൽത്തട്ടി. ആ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയെണീറ്റു. അമ്മേ! മുട്ടൻ മുലകൾ. കണ്ടതിൽ സന്തോഷം ഉണ്ണീ! ആ കൈകളെൻ്റെ കരങ്ങൾ കവർന്നു.

മീനേച്ചീന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ? ഞാൻ ചിരിച്ചു.

നീയെന്തു വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോടാ! (ങേ! എടാ പോടാന്നൊക്കെയായോടീ മീനേ? നിന്നെ ഞാൻ....) മൃദുലമായ കരങ്ങൾ! തുടകളെങ്ങനെയാകുമോ