Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

വാതിലു തുറന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ! മോനൂ! ഒരു താലത്തിൽ പോർസലീൻ്റെ ജഗ്ഗും കപ്പും സോസറും പ്ലേറ്റിൽ വെണ്ണ പുരട്ടിയ ടോസ്റ്റും.

ഞാനങ്ങ് വന്നേനേല്ലോ ചെറിയമ്മേ! കുനിഞ്ഞാ കവിളത്തൊരുമ്മ കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ആ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ടു തുടുത്തു.

കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും എന്നെക്കാണാൻ നീ വരില്ലേടാ മോനേ? താലം മേശപ്പുറത്തു വെച്ചിട്ട് ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞു.

ഞാനാ അരക്കെട്ടിൽ കൈ ചുറ്റി ആ കൊഴുത്ത സ്നേഹമയിയായ  സ്ത്രീയെ എന്നോടടുപ്പിച്ചു. ഒരു കൈകൊണ്ട് താടി പിടിച്ചുയർത്തി വലിയ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി. തീർച്ചയായും ചെറിയമ്മേ! ഞാൻ വരും. ഈ പെണ്ണിനെ ഞാനെൻ്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടോയി എന്നോടൊപ്പം താമസിപ്പിക്കും. എൻ്റെ കൈ അരയിൽ നിന്നും ചെറിയമ്മേടെ കൊഴുത്തു വിടർന്ന ചന്തികളിലേക്കിറങ്ങി... ആ മാംസഗോളങ്ങളിൽ ഞാൻ വിരലുകൾ വിടർത്തിയുഴിഞ്ഞു... ആ മുഖം തുടുത്തു. ചെറിയമ്മയെൻ്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മുഖമെൻ്റെ നെഞ്ചിലൊളിപ്പിച്ചു...

ഉള്ളിലൊന്നുമില്ലേടീ? ഞാനാ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു. വഷളൻ ചെക്കൻ! എൻ്റെ കവിളത്തൊരു നുള്ളു കിട്ടി? അല്ല ജട്ടീം താറുമൊന്നും കയ്യില് തടയണില്ല. ഞാൻ ചിരിച്ചു.. ചെറിയമ്മ പുളഞ്ഞു.... തടിച്ച ചന്തികൾ ഞാൻ ഞെരിച്ചു... കോണകമാണെടാ ഉള്ളില്! അതു കേട്ടപ്പോൾ എൻ്റെ കുണ്ണ മുഴുത്തു തുടങ്ങി.. ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തിയിടുക്കിലേക്കെൻ്റെ വിരലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി... ആഹ്... ആ കൊഴുത്ത പെണ്ണു പുളഞ്ഞു... തറവാട്ടിലെ പഴയ തലമുറയൊക്കെ കോണകമാടാ ഉള്ളിലുടുത്തത്. താറൊന്നും വേണ്ടെന്ന് കാരണവന്മാരു പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്. ബ്രായും ഇടാറില്ല. പാർവ്വതിയേച്ചീം ഇങ്ങനാടാ...

ഞാൻ ചെറിയമ്മേടെ എല്ലാ തൊളകളിലും കുണ്ണകേറ്റും! നടു വിരൽ ചന്തിയിടുക്കിലേക്കു കേറ്റിയപ്പോൾ വിരലിൽ കോണകത്തുണി തടഞ്ഞു...

ആഹ്! ചെറിയമ്മ കാൽ വിരലുകളിലുയർന്നു. ഞാൻ പോട്ടെടാ തെമ്മാടീ! ചേച്ചിയന്വേഷിക്കും.

കോണകത്തിൻ്റെ നിറമെന്താടീ മോളേ? ഞാൻ ചന്തിക്കുപിടിച്ചു ഞെരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

ൻ്റെയെല്ലാം വെള്ളയാണെടാ. പാർവ്വതിയേച്ചീടേത് ചുവപ്പാണ്. ചേച്ചീടെ എല്ലാം പട്ടുകോണകമാണ്. എൻ്റെ മുന്നിൽ മുഴുത്തു തുടങ്ങിയ കുണ്ണയിൽ കൈലിക്കു മോളിലൂടെ ചെറിയമ്മ ഞെരിച്ചു വിട്ടു. പാർവ്വതിയേച്ചീടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ ചെക്കൻ്റേത് പൊങ്ങിയല്ലോ!

അമ്മേടെ മൊല കുടിക്കാത്ത മോനാണ് ഞാൻ. ഇതാണെൻ്റെയമ്മ. ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി..

നീയാണെൻ്റെ ഇളയ മോൻ കണ്ണാ! നിയ്യെപ്പ വിളിച്ചാലും ഞാൻ വരും. ആ സ്വരമിടറി. എൻ്റെ കണ്ണും