Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

ഷർട്ടുമണിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു.

ബൈജുവേട്ടൻ ഉമ്മറത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ബിബിയും. സുധിയേട്ടൻ്റെ ഒരു മിനിപ്പതിപ്പാണ് പുള്ളി. ഒരു നിർഗുണപരബ്രഹ്മം. രണ്ടു ചേട്ടന്മാരും തന്തിയാൻ വരച്ച വരയ്ക്കപ്പുറം പോയിട്ടില്ല. പിന്നെ ഈ ബൈജുവേട്ടനായിരുന്നു മിക്കവാറും ഗാർഡിയൻ്റെ വേഷമണിഞ്ഞിരുന്നത്. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ടീച്ചർമാരു പറയണത് അപ്പാടെ വിഴുങ്ങി വീട്ടിലേക്കു പോന്നോളും. ഏതായാലും തന്തേടെ മർദ്ദനം കൊറേയൊക്കെ ഒഴിവായിക്കിട്ടിയിരുന്നു. ആ ഒരു സോഫ്റ്റ് കോർണർ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു!

ബൈജുവേട്ടാ! സുഖമല്ലേ! ഞാൻ ചിരിച്ചു. ദേ! പുള്ളീം മന്ദഹസിക്കുന്നു! അങ്ങനെ പോണെടാ! നീ വന്നത് നന്നായി. പുള്ളി സ്വരം താഴ്ത്തി. ഇടയ്ക്കെല്ലാം അമ്മ നിൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ് വിഷമിക്കാറുണ്ടെന്ന് ലതി പറഞ്ഞാരുന്നു...

വൈ ഗ്രാൻഡ്മാ വാസ് അൺഹാപ്പി? ദാ ചെക്കൻ! ബ്ലോട്ടിങ്ങ് പേപ്പറു പോലാണവൻ!

ഡാ! ഞാനവനെ വാരിയെടുത്തു. മിസണ്ടർസ്റ്റാൻ്റിങ്ങ്! ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേടേ? ഗ്രാൻഡ്മാ വാണ്ടട് റ്റു സ്ലാപ്പ് മീ. ഞാൻ വലിഞ്ഞില്ലേടാ! അതാ പുള്ളിക്കാരി അൺഹാപ്പിയായത്! ഞാനവനെ മോളിലേക്കെറിഞ്ഞു പിടിച്ചു!

ആ... ..യൂ ആർ ജോക്കിങ്ങ്! ചെക്കൻ ആർത്തു ചിരിച്ചു... ബൈജുവേട്ടനും ചിരിച്ചു..

അപ്പഴാണ് ചെറിയമ്മ ചായയുമായി വന്നത്. കുളിച്ചു സുന്ദരിയായി നെറ്റിയിൽ ഭസ്മക്കുറിയും ഒറ്റമുണ്ടും ബ്ലൗസും സമൃദ്ധമായ മാറുമറയ്ക്കുന്ന ചുട്ടിത്തോർത്തും.

ഞാനും ഏട്ടനും ചായ വാങ്ങി. ചെക്കന് ബോൺവിറ്റയും ബിസ്കറ്റും.

എട്ടു മണിക്കാണ് അത്താഴം മോനേ... ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി. നീ കാണില്ലേ? ഞാനുണ്ടാവും ചെറിയമ്മേ! ഞാനും പുഞ്ചിരിച്ചു.

തിരിഞ്ഞു നടന്ന ആ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയുടെ തടിച്ച ചന്തികൾ നേരിയ മുണ്ടിനുള്ളിൽ തുളുമ്പിയൊഴുകുന്നതു കണ്ട് വായിൽ വെള്ളമൂറി! വാതിൽക്കൽ ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു. പിന്നെയുള്ളിലേക്കു പോയി. മീരേച്ചീടെ പൊടിപോലുമില്ല.

ഞാൻ ചെക്കനേം