Chapter Title : മുടിയനായ പുത്രൻ [ഋഷി]

കൊണ്ട് ക്ലബ്ബിലേക്കു വിട്ടു. മൂന്നു വോഡ്ക്ക അകത്താക്കി. അവന്  ഫലൂഡയും ഐസ്ക്രീമും. ചെക്കൻ എൻ്റെയൊരു ഫാനായി മാറി. പതിവു പോലെ അവിടെ കറങ്ങി നിന്ന ക്ലബ്ബിൻ്റെ ഡ്രൈവറെപ്പിടിച്ചു. പുള്ളി ഞങ്ങളെ വീട്ടിലാക്കി. നല്ല ടിപ്പും വാങ്ങി സ്ഥലം വിട്ടു.

അന്നത്തെ അത്താഴം ഒരു പരിചിതമല്ലാത്ത അനുഭവമായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ വീട്ടുകാരോടൊപ്പം ഒരിക്കലും ഭക്ഷണം കഴിച്ചയോർമ്മയില്ല. എന്നും ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. വിളമ്പിത്തരാൻ ചെറിയമ്മ മാത്രം. ഭാഗ്യത്തിന് തന്തിയാനില്ലായിരുന്നു. കെഴവന് അമ്മ കഞ്ഞീം പയറും വിളമ്പി കോരിക്കൊടുക്കുന്ന പതിവായിരുന്നു. അമ്മയായിരുന്നു മേശയുടെ ഒരറ്റത്ത് അച്ഛനിരുന്നിരുന്ന കസേരയിൽ. ഞാനിത്തിരി മാറിയുള്ള കസേരയിലേക്കു നടന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിലമർന്നു.. എൻ്റെയൊപ്പം ഇരിക്കൂ ഉണ്ണീ! ആ സ്വരത്തിലെ അപേക്ഷ ഞാനറിഞ്ഞു... ഒന്നും മിണ്ടാതെ അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു. റിയ എൻ്റെയടുത്ത കസേരയിലമർന്നു. ഉണ്യച്ചാ. നാളെ എന്നേം ഫ്രണ്ട്സിനേം കൊണ്ട് ലഞ്ചിനു പോണം.

എതിരേയിരുന്ന മീരേച്ചി കണ്ണുരുട്ടി. ആറേഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞാ പെണ്ണിൻ്റെ കല്ല്യാണാണ്. അടങ്ങിയൊതുങ്ങി വീട്ടിലിരിക്കടീ!

അവളു പൊക്കോട്ടേടീ! അമ്മ! എൻ്റെ മോള് കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞാല് അവൻ പറയണതും കൂടി ഗൗനിക്കണ്ടേ! അമ്മ ഗുണ്ടുമണിയെ സപ്പോർട്ടു ചെയ്തു! ഗുണ്ടെണീറ്റ് അമ്മയെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളത്തുമ്മവെച്ചു... എൻ്റെയമ്മൂമ്മേ! അമ്മേടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ടു തുടുത്തു... എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം ഉള്ളിലെന്തോ പൊട്ടിയുടയുന്ന പോലെ തോന്നി.. പിന്നെ ഞാൻ തല കുലുക്കി! പാവം പെണ്ണ്. അമ്മേടെ മൂത്ത കൊച്ചുമോളാണ് ഗുണ്ടുമണി. അവളെങ്കിലും ഹാപ്പിയാവട്ടെ!

ഏതായാലും ഭക്ഷണം സുന്ദരമായി പുരോഗമിച്ചു. മൊത്തം കലപിലയായിരുന്നു... തന്തിയാൻ്റെ അഭാവം അന്തരീക്ഷം ജീവനുള്ളതാക്കി. ഉള്ളിൽ നുരയുന്ന വോഡ്ക്ക വിശപ്പു വർദ്ധിപ്പിച്ചു... ഞാൻ വെട്ടിവിഴുങ്ങി..