Chapter Title : നാദിയ ✍️അൻസിയ✍️

എനിക്കൊരു വഴിയും ഇല്ല ... സത്യം അവരോട് പറഞ്ഞാലോ... പറഞ്ഞാൽ നാലഞ്ചു ദിവസമായി എനിക്ക് കിട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സ്നേഹമെല്ലാം പോകും പിന്നെ പഴയ പോലെ എന്നും തെറി വിളി...അയാൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു പതിനഞ്ചു മിനുട്ടല്ലേ ആ സമയം കൊണ്ട് ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ സന്തോഷം തനിക്ക് ലഭിക്കുമെങ്കിൽ എന്താ തെറ്റ്.... ഞാൻ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... "മോളെ കുളിച്ച് റെഡിയവാൻ നോക്ക്... സമയം എട്ട് കഴിഞ്ഞു...." ഉമ്മാടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ എണീറ്റ്‌ ഉമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കി... എന്റെ മുഖത്തെ ദയനീയത കണ്ടാവണം ഉമ്മ പറഞ്ഞു... "മോള് വിഷമിക്കണ്ട ഇതിൽ എല്ലാം ശരിയാവും ... മോളിങ്ങനെ തളർന്നിരിക്കല്ലേ...." ഉമ്മയുടെ തേനൂറും വാക്കുകൾ മോളെ മോളെ എന്നുള്ള വിളി ഞാനെല്ലാം മറന്നു... ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു ധൈര്യമൊക്കെ തോന്നി... ഉമ്മയെ നോക്കി തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഞാൻ കുളിക്കാനായി കയറി... സാധരണ മെൻസസ് ആയ പിറ്റേന്ന് ഷേവ് എല്ലാം ചെയ്ത് സുന്ദരിയാക്കിയിരുന്ന എന്റെ കളിത്തടം ഇന്നലെ വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നില്ല നോക്കുമ്പോ കുറ്റി മുടിയെ ഉള്ളു അതും കളഞ്ഞേക്കാം എന്ന് കരുതി ഹയർ റിമൂവേർ എടുത്ത് അതെല്ലാം ക്ളീൻ ചെയ്തു കളഞ്ഞു...

കുളിയും കഴിഞ്ഞ് ഏത് ഡ്രസ്സ് ഇടണം എന്നായി എന്റെ സംശയം ... കഴിഞ്ഞ തവണ പോകുമ്പോ പർദ്ദയാണ് അണിഞ്ഞത് അത് നോക്കുമ്പോ കഴുകി ഇട്ടിരിക്കുകയ .. ചുവന്ന ബ്രായും അതിന് യോചിച്ച പാന്റിയും എടുത്തിട്ട് എന്ത് ഡ്രെസ്സ് ധരിക്കുമെന്ന് ഓർത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് വാതിലിൽ ഉമ്മ മുട്ടിയത്.... വേഗം മാക്സി എടുത്തിട്ട് വാതിൽ തുറന്ന എന്നോട്...