Chapter Title : നാദിയ ✍️അൻസിയ✍️

"കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇത് വരെ....?? "അത്... പർദ്ദ കഴുകി ഇട്ടിരിക്കയ.... " "എന്റേത് ചെറുപ്പമാവും നിനക്ക്... അതിന് മോളെ ഉസ്താദ് അങ്ങനെ ഡ്രസ്സിന്റെ കാര്യത്തിൽ കടുംപിടുത്തം ഉള്ള ആളൊന്നുമല്ല....നീ ഇത് ഇട്ടോ...." അലമാരയിൽ നിന്നും എടുത്തു തന്ന എന്റെ പാവാടയും ടോപ്പും ഉമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ വെച്ചു തന്നു... പടച്ചോനെ ഇതോ ടോപ്പ് ആണങ്കിൽ നല്ല ടൈറ്റ് ആണ് ഒന്ന് കൈ പൊക്കിയാൽ വയറു വരെ കാണാം... എന്തായാലും ഉമ്മ തന്നതല്ലേ ഞാൻ കറുപ്പ് പാവാടയും ചുവന്ന ടോപ്പും അണിഞ്ഞിട്ട് വലിയൊരു ഷാളും എടുത്ത് മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് പൊതിഞ്ഞു... എട്ടര കഴിഞ്ഞ പാടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. അങ്ങോട്ട് എത്തും തോറും പെരുമ്പാറ കൊട്ടും കണക്കെ എന്റെ നെഞ്ചു ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.... എപ്പോഴും ആളും തിരക്കും ആയിരുന്ന ഉസ്താദിന്റെ വീടിന്ന് കാലി ആണ്... അതും കൂടി കണ്ടപ്പോ എന്റെ കൈ കാലുകൾ തളർന്നു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി....ഇക്കാ ബെല്ലടിച്ചതും ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉസ്താദ് ഇറങ്ങി വന്നു... "നിങ്ങൾ വന്നോ... വാ കയറി ഇരിക്ക്...." ഉസ്താദ് സലിക്കാക്ക് കൈ കൊടുത്ത് എന്നെയൊന്ന് അടിമുടി നോക്കി... തല താഴ്ത്തി നിന്ന ഞാൻ അവരുടെ പിറകെ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.... സലിക്കയും ഉസ്താതും കുറച്ചു നേരം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... "സലി നമ്മളിങ്ങനെ കത്തി വെച്ച് സമയം കളയണ്ട... മോൾക്ക് കൊടുക്കാൻ ഒരു മരുന്ന് ഉണ്ടാക്കണം... " "ആയിക്കോട്ടെ... ഞാനിന്നാ പള്ളിയിൽ പോയി വരാം..." "ശരി... ഒരു പതിനഞ്ച് ഇരുപത് മിനുട്ട് അതിനുള്ളിൽ കഴിയും..." "സാരല്ല... ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം..." ഇക്കാ