Chapter Title : നാദിയ ✍️അൻസിയ✍️

എന്നിലേക്ക് അമർന്നു വീണു...പൂറിലിരുന്ന് കുണ്ണ വെട്ടി വിറച്ച് പാൽ ചീറ്റിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു... ഒരു തുള്ളി പോലും ബാക്കി വെക്കാതെ എന്റെ ഗർഭ പത്രം എല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങി... പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയത്... "പതിനഞ്ച് മിനുട്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് സമയം കുറെ എടുത്തല്ലോ നാദിയ...?? ഇക്കാനെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.. "ഇക്കാക്ക് ബോറടിച്ചോ...?? "പിന്നല്ലാതെ..." "എന്ന മറ്റന്നാൾ വരുമ്പോ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നോളാ..." "ഇനിയും വരണോ...?? "മഹ്... എന്തേ പോകണ്ടേ...?? "വേണം..." "ഇക്കാ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ഇക്കുറി പോകുമ്പോ എനിക്ക് വയറ്റിൽ ആവും..." "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ..."

രാത്രി കുളിക്കാൻ ഒന്നും നിൽക്കാതെ ഇക്കാനെ കൊണ്ടും ഉള്ളിൽ കളയിച്ച് ഞാൻ സുഖമായി ഉറങ്ങി.... ഇക്കാ പോകുന്നതിന് രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് ആ സന്തോഷ വാർത്ത വന്നു എനിക്ക് വിശേഷം ആയി വീട്ടിലെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു... ഫുൾ റെസ്റ്റ് ആണ് ഉമ്മ എനിക്ക് തന്നത്... പക്ഷെ ആ സന്തോഷം ഇല്ലാതെ ആയത് ഇക്കാ പോയി ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു കാണും പള്ളിയിൽ നിന്നും വന്ന ഉപ്പ ആകെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.. ഉമ്മ എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും ഉപ്പ മിണ്ടിയില്ല... എന്നെ ഒരു കുറ്റകാരിയെ പോലെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് പേടിയായി തുടങ്ങി... രാത്രി സമയം ഒരുപാട് ആയിട്ടും എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോലും ആയില്ല.... പിറ്റേന്ന് ഉച്ചക്ക് പള്ളിയിലേക്ക് പോയ ഉപ്പാടെ ഫോണിൽ നിന്നും എനിക് കാൾ വന്നു... "ഹ... ഹാലോ...." പേടിച്ചാണ് ഞാൻ ഫോണെടുത്തത്... "ഉമ്മ ഉണ്ടോ അടുത്ത്...?? "ഇല്ല... ഞാൻ റൂമിലാ... കൊടുക്കണോ...?? "വേണ്ട... നിന്നോടൊരു കാര്യം ചോദിക്കാനാണ്...?? "ആ... എ.. എന്തേ...?? "നമ്മുടെ ഉസ്താദ് ഇല്ലേ.... നിങ്ങൾ കാണാൻ പോയ...?? "ആഹ്... " എന്റെ തടിയാകെ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി... എന്താ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്നോർത്തപ്പോ തന്നെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് വീണു... "അയാളെ ഇന്നലെ ഇവിടുന്ന് പുറത്താക്കി..." "ആ.... അത് എന്തേ...?? "അതോ... അത് മക്കളെ ഉണ്ടാകുന്ന ചികിത്സ നാട്ടുകാർ പിടികൂടി..... നാട്ടുകാരെ വിവരം അറിയിച്ചു അതാകും ശരി... വന്ന പെണ്കുട്ടിക്ക് ചികിത്സ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല ഉടനെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു ..... അതിന് മുന്നേ മക്കളെ ഉണ്ടാക്കാൻ പോയവരെ പോലെ ആയിരുന്നില്ല ആ കുട്ടി..." ഞാനാകെ തളർന്ന് പോയി... ഉപ്പാട് എന്ത് പറയണം എന്ന് പോലും അറിയാതെ ഫോണും ചെവിയിൽ വെച്ച് മിണ്ടാതിരുന്നു..... "നാദിയ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ഞാൻ പറയുന്നത്...?? "ആ...." "എനിക്ക്