Chapter Title : നാദിയ ✍️അൻസിയ✍️

പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... ഇപ്പൊ നല്ല തിരക്കാവും അവിടെ നിങ്ങളൊരു പത്ത് മണിയോട് കൂടി അങ്ങോട്ട് ചെല്ലു..." എനിക്കാകെ ദേഷ്യം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി ഇത്രയൊക്കെ ഡോക്ടർമാരെ കണ്ട് മരുന്ന് കഴിക്കേണ്ട ആള് അതൊന്നും ചെയ്യാതെ ഇപ്പൊ ഇയാളെ പോയി കണ്ടിട്ട് എന്തുണ്ടാക്കാനാണ്.... പ്രാർത്ഥനയും മന്ത്രവാദവും വേണ്ടന്നല്ല അതിന്റെ കൂടെ മരുന്ന് കഴിച്ചാൽ അല്ലെ കാര്യമുള്ളു... ഉസ്താദിനെ കാണാൻ പോകുന്ന നേരം ഇക്കാട് ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ ഇത് ചോദിച്ചപ്പോ കിട്ടിയ മറുപടി ആണ് എന്നെ തളർത്തിയത്... "ഉമ്മ പറയുന്നതിൽ അപ്പുറം എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ല.. പിന്നെ ഇതിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ട് ശരിയാവും എന്ന്...." ഇയാളോട് പിന്നെ എന്ത് പറയാൻ... ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തുമ്പോഴും രണ്ട് മൂന്ന് ആള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. മുറ്റത്ത് കിടന്ന കാറുകൾ കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് തോന്നി ഇയാൾ ഒരു വല ആണെന്ന്... അവരുടെ ഊഴം കഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറിയതും സലിക്കാനെ കണ്ട് ഉസ്താദ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എണീറ്റ് വന്നു കൈ പിടിച്ചു...

"സലീമോ... വാ ... വാ... ഇരിക്ക്.... എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം....?? "സുഖമാണ്..." "ഉപ്പ പറഞ്ഞു നിന്റെ കാര്യം... ഇത്ര അടുത്ത് ആയിട്ടും നീ എന്തേ എന്നെ വന്നൊന്നു കണ്ടില്ല.... ?? "അങ്ങനെ അല്ല...." "എന്താ മോളുടെ പേര്....?? "നാദിയ..." തട്ടമൊന്ന് നേരെയിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.... "എത്ര ലീവുണ്ട് തനിക്ക്...?? "ഒന്നര മാസം കൂടി ഉണ്ട്..." "ആ... നീ പേടിക്കണ്ട.... നമുക്ക് ശരിയാക്കാം... നിന്റെ റിസൾട്ട് എല്ലാം കയ്യിലുണ്ടോ....?? ഞാൻ എന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് റിസൾട്ട് എല്ലാം കൊടുത്തു.. മുകളിൽ തന്നെ ഇക്കാടെ ബീജം ടെസ്റ്റ് ചെയ്ത റിസൾട്ട് ആണ് വെച്ചത്... ആ ഒറ്റ പേപ്പർ തന്നെ വെള്ള താടിയും തടവി രണ്ട് മൂന്ന് മിനുട്ട് നോക്കി ഇരുന്നു... ഇടം കണ്ണിട്ട് എന്നെയോന്ന് നോക്കി അയാൾ ഇക്കാട് പറഞ്ഞു... "അതിനുമാത്രമുള്ള കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല... ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യണം രണ്ടാളും എന്തേ...?? "ആ ചെയ്യാം...ആരുടെ കുഴപ്പം ആണ് ഉസ്താദെ...?? ഇക്കാടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞെട്ടിയത് ശരിക്കും ഞാനാണ്... കണ്ണടയുടെ മുകളിൽ കൂടി ഉസ്താദ് എന്നെയൊന്ന് നോക്കി ... അയാളുടെ കണ്ണിലെ ദയനീയത കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടി... "അത് ഞാൻ പറയാം അതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരോടും എനിക്ക് സംസാരിക്കണം... മോളൊന്ന് പുറത്ത് നിക്ക് ഇക്കാ വന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് വാ..." തലയാട്ടി ഞാൻ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി... അയാൾ