Chapter Title : നാഗകന്യക 2

പരിഹാരം കണ്ടെത്തിയേ പറ്റൂ അവർ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.

ഈ സമയം തെന്റെ പ്രഭാതപൂജ കഴിഞ്ഞ കദംബൻ നമ്പൂതിരി നിലവറയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി.  ആറടി ഉയരത്തിൽ ഒരാജാനബാഹുവായ മനുഷ്യൻ. പ്രായത്തെ വെല്ലുന്ന ശരീര പുഷ്ടി, നെഞ്ചിൽ സമൃദ്ധമായി വളർന്നു നിന്നിരുന്ന രോമങ്ങളിൽ അങ്ങിങ്ങായി നര ബാധിച്ചിരുന്നതു അദ്ദേഹത്തിന് ഒരഴകുതന്നെയായിരുന്നു . നീണ്ട താടിരോമങ്ങൾക്ക് ശോഭപകർന്നുകൊണ്ടു വെളുത്ത നിറത്തിൽ കുറച്ചെണ്ണം.നീണ്ട മുടി പുറകിലേക്ക് മാടിക്കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു, മൊത്തത്തിൽ ഒരാനച്ചന്ദംതന്നെയായിരുന്നു കദംബൻ നമ്പൂതിരി. സർപ്പക്കാവിൽ ദർശനത്തിനായി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയ അദ്ദേഹത്ത എതിരേറ്റത് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് മുറ്റമടിച്ചികൊണ്ടിരുന്ന ജാനുവിന്റെ ഉരുളി കമിഴ്ത്തിയതുപോലെയുള്ള വലിയ കുണ്ടികളായിരുന്നു.  വായിൽനിന്നും ചുണ്ടിലൂടെ മുട്ടിയ മുറുക്കാൻ തുള്ളിയെ നാവുകൊണ്ട് വടിച്ചെടുത്ത അദ്ദേഹം ചുണ്ടിൽ തട്ടിക്കളിച്ച മന്ത്രോച്ചാരണം നിറുത്താതെ തന്നെ സർപ്പകാവിലേക്കു നടന്നു. കാവിലെത്തി ധ്യാനനിരതനായ അദ്ദേഹം

" എന്റെ സർപ്പകാവിലമ്മേ, കാലമെത്രയായി  അടിയാണ് ഈ കാൽച്ചുവട്ടിൽ പൂജയും, മറ്റുമായി കഴിയുന്നു ഇനിയും അടിയനെ പരീക്ഷിക്കാതെ ആ നാഗമണിക്ക്യം ദർശിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം തരണേ, മാണിക്യത്തിന്റെ കാവൽക്കരനായ ആ ഉഗ്രസർപ്പത്തെ ഇല്ലത്തിന്റെ നിലവറയിൽ ആദിത്യമരുളാൻ അടിയനൊരു അവസരം തരണേ ദേവിയെ "

നിറകണ്ണുകളോടെ അദ്ദേഹം ആ സർപ്പകാവിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു.

ചുണ്ടിൽ വശീകരണവുമായി, അദ്ദേഹത്തെയും കാത്തു ജാനു മുറ്റത്തുതന്നെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു.

" പബ്‌ഭ .... അശ്രീകരം...!

പേടിച്ചു പോയി ജാനു,

ആദ്യമായിട്ടാണ് നമ്പൂതിരിയെ ഇത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ കാണുന്നത്. കയ്യിലിരുന്ന ചൂല് നിലത്തിട്ടു അകത്തേക്കോടി അവൾ. പുറത്തു ശബ്ദം കേട്ടാണ് വിഷ്ണു ഉണർന്നത്, കട്ടിലിന്റെ അടുത്തുള്ള ജനലിലൂടെ ജാനുവിനെ ചീത്തപറയുന്ന അച്ഛനെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.

" ശെടാ ... അപ്പൊ ഇന്നും കാര്യം