Chapter Title : നാഗകന്യക 2

ആ ഉഗ്രസർപ്പത്തെ ഇല്ലത്തിന്റെ നിലവറയിൽ ആദിത്യമരുളാൻ അടിയനൊരു അവസരം തരണേ ദേവിയെ "

നിറകണ്ണുകളോടെ അദ്ദേഹം ആ സർപ്പകാവിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു.

ചുണ്ടിൽ വശീകരണവുമായി, അദ്ദേഹത്തെയും കാത്തു ജാനു മുറ്റത്തുതന്നെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു.

" പബ്‌ഭ .... അശ്രീകരം...!

പേടിച്ചു പോയി ജാനു,

ആദ്യമായിട്ടാണ് നമ്പൂതിരിയെ ഇത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ കാണുന്നത്. കയ്യിലിരുന്ന ചൂല് നിലത്തിട്ടു അകത്തേക്കോടി അവൾ. പുറത്തു ശബ്ദം കേട്ടാണ് വിഷ്ണു ഉണർന്നത്, കട്ടിലിന്റെ അടുത്തുള്ള ജനലിലൂടെ ജാനുവിനെ ചീത്തപറയുന്ന അച്ഛനെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.

" ശെടാ ... അപ്പൊ ഇന്നും കാര്യം അവതരിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല... അച്ഛന്റെ മൂട് ശരിയല്ല. മൈര് ഈ പെണ്ണ് കാരണം ഇന്നും എന്റെ കാര്യം മുടങ്ങുമല്ലോ "

ജാനുവിനോടുള്ള ദേഷ്യം വാക്കുകളിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഹരി തന്റെ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ചൂടാറിയ കാപ്പി അവനെടുത്തു കുടിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കോണിപ്പടിയിറങ്ങി താഴെയെത്തുമ്പോൾ ഉമ്മറത്തു ചാരുകസേരയിൽ കിടന്നു പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു കദംബൻ നമ്പൂതിരി.

" ഹും... എന്താ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, പഠിപ്പു തുടരണം എന്നാണല്ലോ  അമ്മ പറഞ്ഞെ" ? പ്രതീക്ഷികാതെയുള്ള നമ്പൂതിരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ വിഷ്ണുവോന്നുപതറി.

" ന്താ .....! ചോദിച്ച കെട്ടില്ല്യാന്നുണ്ടോ "?  അദ്ദേഹം ആവർത്തിച്ചു

അപ്പൊ അമ്മ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.  വിഷ്ണു മനസ്സിൽ കരുതി

" അച്ഛാ അത് വെറും MBBS കൊണ്ട് ഇന്നത്തെകാലത്തു ഒന്നും  നടക്കില്ല, ഒരു MD എങ്കിലും ഇല്ലാത്ത ഡോക്ടര്മാര് ഇന്ന് കുറവാ, അതോണ്ടാ ഞാനും......" അത്രയും പറഞ്ഞു വിഷ്ണുനിർത്തി

" അപ്പൊ താൻ, ഇനീം ഇല്ലത്തുണ്ടാവില്ലനാർത്ഥം...... അല്ല ഇതിപ്പോ എത്ര കൊല്ലം എടുക്കും ഇതുംകൂടി തീരാൻ ഹും ?"

" ഇനി മൂന്നുകൊല്ലംകൂടിയേ എടുക്കൂ "

" ഹും ....! "

മറുപിടി ഒരു മൂളലിൽ ഒതുക്കിക്കൊണ്ടു തന്റെ ചാരുകസേരയിലേക്കു ചാഞ്ഞു നമ്പൂതിരി. അച്ഛൻ മറുത്തൊന്നും പറയാതിരുന്നതുതന്നെ വലിയകാര്യം എന്നറിയാമായിരുന്ന വിഷ്ണു,  അമ്മയെ ഈ സന്തോഷം അറിയിക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു

ഈ സമയം, പ്രാതലിനുള്ള ദോശ ചുടുകയായിരുന്നു സാവിത്രി അന്തർജനം. ദോശചുടുകയായിരുന്ന അമ്മയെ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു വിഷ്ണു തന്റെ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചത്.

"