Chapter Title : നാഗത്ത് മന 5 [Bijoy]

പുരുഷൻ ആയെല്ലേടാ കണ്ണാ.

ഞാൻ : മ്മ്...

ചെറിയ ചമ്മലോടെ ഞാൻ മൂളി. മേമ്മയെ ഞാൻ കാണൽ കുറവാണ്. അതുകൊണ്ട് അധികം അടുപ്പം ഒന്നും എനിക്ക് ഇല്ല. എന്നാൽ ഇപ്പൊ മേമ്മ ഈ കാണിക്കുന്ന അടുപ്പം എനിക്ക് വല്യ അതിശയമായി തോന്നിയില്ല. കാരണം മൂന്ന് നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞാ ഞാനല്ലേ കാരണവർ.

ലക്ഷ്മി : ഹാ... കണ്ണാ... ഇനി നാളെ മുതൽ നീയാലേ കാരണവർ. ഈ മേമ്മയെ കൂടി പരിഗണിക്കണെടാ.

ഞാൻ : ആ... ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു ലക്ഷ്മി മേമ്മ അമ്മക്ക് പകരം ദാസിയാവാൻ വരുന്നുണ്ട് എന്ന്.

ലക്ഷ്മി : എന്താടാ.... അമ്മ തന്നെ വേണം എന്നുണ്ടോ.

ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ മേമ്മ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : ഏയ്... അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല. അല്ലാ.... അപ്പോൾ മേമ്മ തിരിച്ചു പോകുന്നില്ലേ.

ലക്ഷ്മി : ഇവിടെ സുഖമായി കഴിയാൻ വകുപ്പുള്ളപൊ എന്തിനാ വെറുതെ പണി എടുത്തു എന്റെ നടു ഓടിക്കുന്നെ.

ഞാൻ : നടു ഒടിയാൻ മാത്രം എന്ത്‌ പണിയാ മേമ്മേ. അവിടെ ഓഫീസ് വർക്ക്‌ അല്ലെ.

ലക്ഷ്മി : ആ... അത് പകൽ. രാത്രി നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റിനു പോകും. എന്നാലേ അവിടുത്തെ ചിലവ് കഴിയു.

ഞാൻ : നടു ഒടിയാൻ മാത്രം എന്ത്‌ നൈറ്റ്‌ വർക്ക്‌ മേമ്മേ.

ലക്ഷ്മി : അത് ഞാൻ ദാസിയാവുമ്പോൾ പറഞ്ഞു തരാം. അത് വരെ സർപ്രൈസ് ആയി ഇരിക്കട്ടെ.

ഞാൻ : ആ... ശരി മേമ്മേ. അച്ചനെ കണ്ടോ.

ലക്ഷ്മി : ഇല്ല.... വാ... കണ്ടിട്ട് വരാം.

ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ അച്ചന്റെ അടുത്ത് എത്തി.

അനന്തരാമൻ : ആ.. ലക്ഷ്മി വന്നോ.

ലക്ഷ്മി : വന്ന് ചേട്ടാ. ഇപ്പൊ എത്തിയെ ഉള്ളു.

അനന്തരാമൻ : നിന്റെ ജോലിയൊക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു.

ഒരു കള്ള നോട്ടത്തോടെ അച്ചൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മേമ്മയിൽ ഒരു പരുങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു.

ലക്ഷ്മി : വർക്ക്‌ കുറവാണ് ചേട്ടാ.

അനന്തരാമൻ : മ്മ്... ദാസിയാവാൻ ഇന്ന് മുതൽ വൃതം എടുക്കണം. അത് തെറ്റിക്കരുത്, മനസ്സിലായില്ലേ.

ലക്ഷ്മി : ആ... ശരി ചേട്ടാ.