Chapter Title : നാഗത്ത് മന [Bijoy]

എനിക്ക് ഇപ്പൊ വരും.

ആള് ചെറിയമ്മേടെ അനിയൻ  വിഷ്ണുരാമൻ ആണെന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് ഞാൻ മനസിലാക്കിയത്.

സാവിത്രി : സ്സ്‌... ആഹ്... വേഗം.... അടിക്ക്..... എനിക്ക് ആയില്ല.

വിഷ്ണു : ചേച്ചി.... പതിയെ.... കണ്ണൻ ഉണരും.

സാവിത്രി : ആഹ്... വേഗം...

അമ്മയുടെ സ്വരം ഒന്ന് പതിഞ്ഞത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അപ്പോഴും മാമൻ അരക്കെട്ട് പൊക്കി താഴ്ത്തുന്നുണ്ട്. അതിനിടയിൽ ഞാൻ അവരുടെ തലകലിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അമ്മേടെ ബ്ലൗസ് മാറിൽ നിന്ന് വിടർത്തി ഇട്ടേക്കുന്നത് കണ്ടു. പക്ഷെ മുലയിൽ മാമൻ മുഖം അമർത്തി കൊണ്ട് കിടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് കാണാൻ പറ്റിയില്ല.

വിഷ്ണു : ആഹ്.. ആഹ്... ചേച്ചി... ആഹ്... വരുന്നു...

പെട്ടന്ന് അമ്മ അയാളെ തള്ളി നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു. ഞാൻ പെട്ടന്ന് കുറച്ചു നീങ്ങി കിടന്നു.

സാവിത്രി : നിലത്തു പോയില്ലലോ.

വിഷ്ണു : ഇല്ല....

ഞാൻ അങ്ങനെ ഉറങ്ങിയപോലെ കിടക്കുമ്പോൾ വാതിൽ തുറക്കുന്നതും അടക്കുന്നതുമായ ശബ്ദം കേട്ടു. മാമൻ പോയി എന്ന് എനിക്കു മനസിലായി. എന്നാലും അമ്മ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമോ. എനിക്ക് വിശ്വാസം ആയില്ല.

പക്ഷെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഞാൻ അമ്മയെ പറ്റി പലരും മോശമായി പറയുന്നത് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അച്ചനെ വശീകരിച്ച് എടുത്തതാണെന്നും അമ്മക്ക് പല സംബന്ധക്കാർ ഉണ്ടെന്നും മറ്റുമായിരുന്നു അത്. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒന്നും അന്ന് എനിക്കു തോന്നിയില്ല. എന്നാൽ ഇപ്പൊ ഞാൻ അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ തന്നെ....

കുറച്ചു നേരം അതൊക്കെ ആലോചിച്ച് കിടന്നു. അമ്മയോട് ചോദിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിച്ച് അമ്മയെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും വാതിൽ പിന്നെയും തുറക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടു. പുതപ്പിനു ഉള്ളിൽ ആയിരുന്ന ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട ആളെ കണ്ട് പിന്നെയും ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായി. അത് ആദർശ് ചേട്ടൻ ആയിരുന്നു.

സാവിത്രി : ടാ... വേണ്ട... കണ്ണൻ ഉണ്ട്.

ആദർശ് : ഒരു തവണ അമ്മായി...

സാവിത്രി : ഇപ്പൊ നിന്റെ അച്ചൻ പോയതേ ഉള്ളു.

ആദർശ് : ഞാൻ കണ്ടു. ഇന്ന് കൂടി ഒന്ന് സഹകരിക്ക് അമ്മായി.

അമ്മ എതിർക്കാൻ ശ്രെമിച്ചതും ചേട്ടൻ അമ്മേടെ മേലെ കേറി കിടന്നു.

സാവിത്രി