Chapter Title : നാല് ചുമരുകൾ [പവിത്രൻ]

തണുപ്പിൽ ആകെയൊരാശ്വാസം അതായിരുന്നു. "

കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് മേശയിൽ കുത്തിയൊടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ക്രൂരമായി നോക്കി.

"വിവേക് നിനക്കിപ്പോൾ എന്താ വേണ്ടത്. ഞാനിപ്പോ ചെയ്ത് തന്നാൽ ഈ ഭ്രാന്തൊന്നു നിർത്തുവോ..? "

"എന്റെ കഴപ്പ് തീർക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർക്ക് ട്രെയിൻ കയറുന്നത്. അതിനു മാത്രമാണേൽ ഒരുത്തി വീട്ടിലുണ്ട്. യു ഡോണ്ട് നോ ഹൌ മച് ഐ ലവ് യൂ.. "

കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് അലക്ഷ്യമായി അവൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തായി ഉടക്കി നിന്നു. പൌരുഷം നിറഞ്ഞ മുഖം മുലപ്പാലിനായി കെഞ്ചുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾക് മുൻപിൽ കുനിഞ്ഞു.

"നീ എന്തൊക്കെയാടാ ഈ പറയുന്നേ.. എനിക്കറിഞ്ഞുടെ നിന്നെ.. "

അതുവരെയുള്ള അവളുടെ ചെറുത്തു നില്പുകൾക്കൊക്കെ ആ നിമിഷം വരെ ആയുസുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

അവനു മുൻപിൽ  കസേരയിൽ നിന്നും ഊർന്നു തറയിൽ അവൾ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അപ്പോളും തുറന്നു കിടന്ന സിബിനിടയിലൂടെ കണ്ട   ഷഡിയുടെ നേരെ അവൾ മുഖം അമത്തി.

"സീ.. ഐ പ്രൂവ്ഡ്.. "

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തല ഉയർത്തി. ആ പുഞ്ചിരി ഏതൊക്കെ വികാരങ്ങളെയാണ് ഞെരിച്ചു കൊന്നതെന്നറിയാൻ   അവന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയാൽ മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവൾക്. അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ കടന്നു പോയി.

"ഇത് നേരത്തേ ചെയ്തൂടാരുന്നോ. വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ. "

അവളുടെ മുഖം അവന്റെ രണ്ടു കയ്യിലും ഒതുങ്ങി.

"നീ ദേഷ്യപെടുന്നതും കാണാനൊരു ചന്തമൊക്കെയുണ്ട്.. എന്തൊരു ഇമോഷണൽ ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ആയിരുന്നു. തെണ്ടീ.. നീ ഇനി നാടകം കാണാൻ പോയിന്നെങ്ങാനും ഞാനറിഞ്ഞാൽ ആ കാല് രണ്ടും