Chapter Title : നാല് ചുമരുകൾ [പവിത്രൻ]

മച് ഐ ലവ് യൂ.. "

കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് അലക്ഷ്യമായി അവൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തായി ഉടക്കി നിന്നു. പൌരുഷം നിറഞ്ഞ മുഖം മുലപ്പാലിനായി കെഞ്ചുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾക് മുൻപിൽ കുനിഞ്ഞു.

"നീ എന്തൊക്കെയാടാ ഈ പറയുന്നേ.. എനിക്കറിഞ്ഞുടെ നിന്നെ.. "

അതുവരെയുള്ള അവളുടെ ചെറുത്തു നില്പുകൾക്കൊക്കെ ആ നിമിഷം വരെ ആയുസുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

അവനു മുൻപിൽ  കസേരയിൽ നിന്നും ഊർന്നു തറയിൽ അവൾ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. അപ്പോളും തുറന്നു കിടന്ന സിബിനിടയിലൂടെ കണ്ട   ഷഡിയുടെ നേരെ അവൾ മുഖം അമത്തി.

"സീ.. ഐ പ്രൂവ്ഡ്.. "

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തല ഉയർത്തി. ആ പുഞ്ചിരി ഏതൊക്കെ വികാരങ്ങളെയാണ് ഞെരിച്ചു കൊന്നതെന്നറിയാൻ   അവന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയാൽ മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവൾക്. അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ കടന്നു പോയി.

"ഇത് നേരത്തേ ചെയ്തൂടാരുന്നോ. വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ. "

അവളുടെ മുഖം അവന്റെ രണ്ടു കയ്യിലും ഒതുങ്ങി.

"നീ ദേഷ്യപെടുന്നതും കാണാനൊരു ചന്തമൊക്കെയുണ്ട്.. എന്തൊരു ഇമോഷണൽ ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ആയിരുന്നു. തെണ്ടീ.. നീ ഇനി നാടകം കാണാൻ പോയിന്നെങ്ങാനും ഞാനറിഞ്ഞാൽ ആ കാല് രണ്ടും ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കും.. "

അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ട ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവന്റെ കൈവെള്ളയിൽ പതിച്ചു.

"സോറി.. "

"ഇപ്പോളെ പറഞ്ഞു തീർക്കണ്ട. ഇനിയും ഒരുപാട് എന്നെ കരയിക്കാനുള്ളതല്ലേ.. "

അവൾ അവന്റെ കൈവെള്ളയിൽ മുഖം ചേർത്തുരച്ചു.

"നിനക്ക് മുട്ട് വേദനിക്കുന്നില്ലേ? "

"ഇല്ല "

"ശെരിക്കും വേദനിക്കുന്നില്ലേ? "

"ഇല്ലെടാ "

"എന്നാൽ പിന്നെ അന്നത്തെ പോലെ ഒന്ന് ചെയ്ത് താ.. "

"എന്നത്തെ പോലെ? " അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ചിരി പടർന്നു.

"നീ എന്നെ വീണ്ടും ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കും.. "

"ഇതെന്ത് പ്രൂവ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടിയാ..? "

"ഒന്നും പ്രൂവ് ചെയ്യാനല്ല. എനിക്ക് വേണ്ടി. "

ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി മായ്കാതെ അവൾ തല ചെറുതായ് താഴ്ത്തി. ബട്ടൺ അഴിഞ്ഞ പാന്റിനെ അവൾ താഴേക്കു വലിച്ചിറക്കി. അവന്റെ കാൽ ചുവട്ടിൽ അത് ചുരുണ്ടു