Chapter Title : നാല് ചുമരുകൾ [പവിത്രൻ]

കുറച്ചാശ്വാസം. "

അവളുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ വലിച്ചിട്ട മേശയിലേക്ക് ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ പുക ഉള്ളിലേക്കു വലിച്ചു.

"നിനക്കെല്ലാം തമാശയാണ്. "

വിരലുകൾ മടക്കി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കൊണ്ട് അവൾ പരിതപിച്ചു.അവളുടെ തലയിൽ അവന്റെ കൈകൾ തഴുകി. സിഗരറ്റിന്റെ മണം അവളുടെ മൂക്കിന്റെ കീഴെ ഒഴുകി നടന്നു. ആ ഗന്ധം  അവൾ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം ഒരുപാടായി.

"ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ല. എനിക്ക് നിന്നെ നഷ്ടപെട്ടാലോ !"

ഇപ്പോളവൻ പറഞ്ഞത് തമാശയല്ലെന്നു അവന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വ്യക്തമാണ്.അത് അവളെ  കൂടുതൽ കുഴക്കി .

"വിവേക് നിനക്കറിയാലോ എനിക്ക് നിന്നെ ജീവനാണെന്ന്. അതുപോലെ അവനെയും. ആര് പോയാലും നഷ്ടം എനിക്കല്ലെടാ. "

അവന്റെ കൈകൾ ചുണ്ടിലേക്കവൾ അടുപ്പിച്ചു. ആ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് വലിഞ്ഞത് അവളെ ആശങ്കയിലാക്കി. മേശയിലേക് ചാരി നിന്ന അവന്റെ ചുണ്ടിലെ സിഗരറ്റ് എരിഞ്ഞു തീരാറായി. അതിനെ ചെരുപ്പിനടിയിൽ ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ നിവർന്നു നിന്നു.

"നിനക്ക് ഈ മേശ ഓർമ്മയുണ്ടോ? "

ആ മേശയുടെ വശങ്ങളിലൂടെ കൈയോടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യം നാലഞ്ചു വർഷം പിന്നിലേക്കവളെ വലിച്ചിട്ടു.

"നീ എന്താ ഒരു ബന്ധവുമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നെ? "

അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവൾക്കപ്പോൾ ഇല്ലായിരുന്നു.

"ആര് പറഞ്ഞു ഒരു ബന്ധവുമൊല്ലെന്നു. നമ്മളുടെ ബന്ധങ്ങളൊക്കെ തുടങ്ങിയത് അവിടെ നിന്നല്ലേ. നിന്നെ ഞാൻ  ആദ്യമായി തൊട്ടത്.. "

"ആരെ ബോധിപ്പിക്കാനാ അതിപ്പോൾ പറയുന്നേ.. "

അവന്റെ വാക്കുകളെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ടവൾ ചൊടിച്ചു.

അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ഇടത്തെ മുലയിൽ ആദ്യമായി അവന്റെ കൈയിൽ ഞെരിഞ്ഞ സുഖത്തിന്റെ ഓർമപെടുത്തലുമായി മുലക്കണ്ണ് ഗൗണിന്റെ