Chapter Title : നാലാമന്‍ 3 [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

അതുകൊണ്ട് നീ എന്നും ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടാകണം. അപ്പോള്‍ ലീവൊന്നും ചോദിച്ച് വന്നേക്കരുത്. പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിനെ തന്നെ ഞാന്‍ ഹീറോ ഹോണ്ടയില്‍ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. പിന്നെ നാലഞ്ചുദിവസം ഞാനും അമ്മയും തമ്മില്‍ പൊരിഞ്ഞ കളികളായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഒരു ദിവസം എനിക്ക് രമണിചേച്ചിയേയും കളിക്കാന്‍ കിട്ടി. ഞാന്‍ ലീവ് കഴിഞ്ഞ് പെരുമ്പാവൂരില്‍ എത്തിയതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ഉച്ചക്ക് ബാബുവേട്ടനും സില്‍ബന്ധികളും അത്യാവശ്യസാധങ്ങളുമായി കാറിലും ജീപ്പിലും ബുള്ളറ്റിലുമായി നിലമ്പൂര്‍ക്ക് പോയതോടെ വീട്ടില്‍ രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ ഞാനും റാണിചേച്ചിയും അവരുടെ മകളും മാത്രമായി. എന്നെ അവര്‍ അനുജനായി കാണുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്ക് റാണിചേച്ചിയെ മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ കാണാനും പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഞാനും റാണിചേച്ചിയും നല്ല കൂട്ടായി. പരസ്പരം എന്തും പറയാം എന്നുവരെയായി. മോള്‍ ഉള്ളത് രാത്രി എട്ടുമണിയാകുമ്പോഴേക്കും കിടന്നുറങ്ങും. ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ കടയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ റാണിചേച്ചി എന്നെ വിളിച്ച് അവര്‍ വരാന്‍ എട്ടുമണിയെങ്കിലും ആകും എന്ന് പറഞ്ഞു. അന്ന് ഞാന്‍ ആറരക്ക് തന്നെ കട അടച്ച് വീട്ടിലെത്തി. എന്നെ കണ്ടതും ശാന്തിചേച്ചി ഇന്ന് എന്താ നീ നേരത്തേ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവര്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കാന്‍ പറഞ്ഞു....എനിക്ക് ശാന്തിചേച്ചിയെ ഒന്ന് ഊക്കണമെന്ന് തോന്നി. അതാ നേരത്തേ വന്നത്. പോടാ പരട്ട തെണ്ടി. നീ എന്താ എന്നെ കുറിച്ച് വിചാരിച്ചത്. ഞാന്‍ കടിമൂത്ത് നില്‍ക്കുകയാണെന്നോ അതോ ആരു ചോദിച്ചാലും ഊക്കാന്‍ കൊടുക്കുന്ന ഒരു വേശ്യയാണെന്നോ. നീ പോയി നിന്റെ അമ്മയോടോ പെങ്ങളോടാ ചോദിക്കടാ നാറി ഊക്കാന്‍ തരുമോ എന്ന്. വാണമടിച്ച് സുിക്കേണ്ട ഈ പ്രായത്തില്‍ അവനു ഊക്കണം പോലും. പിന്നെ