Chapter Title : നാൻസി 2 [പ്രേമവദനൻ]

വിട്ടുമാറി.ശ്യാമിന്റെ മാറ്റത്തിൽ അവൾക്കു നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും അതു ശെരിയാണ്‌ എന്ന്‌ അവൾക്കും അറിയാമായിരുന്നു.ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് നാൻസി പുറത്തു വന്നതു.സാരി മറിവന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും വശ്യത നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതു അവനു കാണുന്നുണ്ടാരുന്നു.”ശ്യാം ദേഷ്യമായോ?” “ഏയ്‌ ഇല്ല നാൻസി….ശെരിക്കും താൻ തടഞ്ഞത് നന്നായി….പരിസരബോധം എനിക്ക് നഷ്‍ടപെട്ടുപോയി.” “ ഇപ്പൊ എന്റെ കുട്ടൻ ഇതൊക്കെ കണ്ടാസ്വദിച്ചാൽ മതി കേട്ടോ….അവളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു നിന്നു.” “താൻ അല്പം മാറി നിൽക്കോ…..കണ്ടിട്ടു കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്നു….”വിടാൻ അവനും ഉദ്ദേശം ഇല്ലാരുന്നു…..” “എന്നെ മുഴുവനായി തിന്നാൻ ഞാൻ തരാം… ഇപ്പോ ക്ഷമിക്കൂ...എന്റെ ഡോക്ടറേ….” ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.ഇടയ്ക്ക് കിട്ടുന്ന ചെറിയ നിമിഷങ്ങളിൽ അവരുടെ സന്തോഷം ഒതുങ്ങി,കൂടാതെ തോമസ് അച്ചായനും വന്നു.ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കാറിലെ യാത്രയ്ക്കിടയിൽ കിട്ടുന്ന ചെറിയ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർ ആസ്വദിച്ചു. ദിനങ്ങൾ പലതു കടന്നു പോയി.നാൻസി ആകെ മാറി.ദുഃഖങ്ങൾ അവൾ മറന്നുതുടങ്ങി.ജോണിന്റെ ഓർമകൾ പോലും അവളെ അലട്ടതായി.ഇടയ്ക്കു അടിച്ചുവാരാൻ അല്ലാണ്ട് വില്ലയിൽ പോകാണ്ടായി. അന്ന് മസാവസാനത്തെ ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നു.മൂവരും ഒരുമിച്ചിറങ്ങി.പോകും വഴി തോമസ് അച്ചായൻ ഇറങ്ങി.നാൻസി മുന്നിലേക്ക് കയറി.ശ്യാംമിന്റെ മൗനം നാൻസിയെ ആശങ്കയിൽ എത്തിച്ചു.ഒടുവിൽ അവൾ ചോദിച്ചു …..

എന്താ ഡോക്ടറേ ആകെ മൂഡ് ഓഫ്‌ ആണല്ലോ ...എന്തുപറ്റി….? ഒരു ചെറു ചിരിയിൽ ശ്യാം ഒതുക്കാൻ നോക്കി. ഹാ….ഒന്നു പറഞ്ഞൂടെ എന്റെ ഡോക്ടർ സാറേ നാൻസി ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞിരുന്നു ഈ ഡോക്ടർ വിളി ക്ലിനിക്കിലും പിന്നെ അച്ചായൻ ഉള്ളപ്പോഴും മതിയെന്നു. സോറി എന്റെ ശ്യാംകുട്ടാ… ഇനി പറയു എന്താ പറ്റിയെ… ഏയ്.. ഒന്നുമല്ല.. എന്തോ ഒരു വിഷമം പോലെ ...ഇനി വിഷാദ രോഗത്തിന്റെ ആരംഭം ആകും ...അയാൾ വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു. ശ്യാം കാർ ഒന്നു ഓതിക്കിനിർത്താവോ?അല്പം ദേഷ്യം കലർന്ന അവളുടെ സ്വരം . ശ്യാം കാർ ഒതുക്കിനിർത്തി ചോദിച്ചു”എന്താ നാൻസി. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…. അവൾ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി…..വിജനമായ റോഡ് ...ചുറ്റും റബ്ബർ മരങ്ങൾ കാറ്റിന്റെ താളത്തില് ആടുന്നു. ചീവിടുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രം.എന്തോ പറയാൻ വന്ന ശ്യാമിന്റെ വായ അവൾ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.അവന്റെ കവിളിൽ ചുംബനം നൽകി.ശ്യാമിനാകട്ടെ രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും