Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ 2 [ജഗൻ]

നനഞ്ഞ പൂറ്റിലെ രോമക്കാടുകൾ തോമസിന്റെ കണ്ണിൽ തട്ടി. അച്ചന്റെ കരുത്തുള്ള ആ വലിയ കുണ്ണ അവിടെ കേറിയ ഇറങ്ങിയതിന്റെ ആഘാതം നാൻസിയുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ദൃശ്യമായിരുന്നു. രണ്ടു തുടകളും അഗത്തി വെച്ച് കിടക്കുന്ന നാൻസിയുടെ പൂറിൽ നിന്നും ശുക്ലം ഒലിച്ചു വന്ന് കിടക്കുന്നത് തോമസ് കണ്ടു. തോമസ് പതുക്കെ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

"നാൻസി..." അവൻ വിളിച്ചു.

നാൻസി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, അവൾ തന്റെ തടിച്ച കൈകൾ കൊണ്ട് തോമസിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. തോമസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു—താൻ ഇത്രകാലം തേടി നടന്ന ആ 'കാട്ടുകുതിര' തന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.

തോമസിനെ കണ്ട നിമിഷം നാൻസി ഒരു ഭ്രാന്തിയെയെന്നപോലെ നിലവിളിച്ചുപോയി. തന്റെ അഭിമാനവും വിശ്വാസവും തകർന്നടിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, അവൾക്ക് ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു. താൻ ദൈവതുല്യം കരുതിയ പുരോഹിതൻ തന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും, അതിന് തന്റെ ഭർത്താവ് കൂട്ടുനിന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കനലുകൾ എരിഞ്ഞു.

എന്നാൽ ഫാദർ മാത്യു ഒട്ടും കുലുങ്ങിയില്ല. അദ്ദേഹം തന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ടവ്വൽ കൊണ്ട് ദേഹത്തെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് തോമസിനടുത്തേക്ക് വന്നു. തോമസിന്റെ കണ്ണുകളിലെ കുറ്റബോധവും ആവേശവും കലർന്ന ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അച്ചന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"നോക്ക് തോമസേ... നിന്റെ ഭാര്യയെ നോക്ക്," അച്ചൻ നാൻസിയുടെ അർദ്ധനഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി പരിഹസിച്ചു. "നീ ഒരു ആണാണെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കരുത്. മുപ്പതു കൊല്ലം നീ കൂടെ കൊണ്ടുനടന്നിട്ടും ഈ പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ അഗ്നി തിരിച്ചറിയാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ. നിന്റെ ആ അഞ്ചു ഇഞ്ചു വെച്ച് നീ