Chapter Title : നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ 2 [ജഗൻ]

വരുന്ന നാൻസിയെ നോക്കി അച്ചൻ തോമസിനോട് മന്ത്രിച്ചു.

"നോക്കെടാ... ആ നടത്തം കണ്ടോ? അവളുടെ പൂറ് ഞാൻ അടിച്ചു വീർപ്പിച്ചു. ഇനി അവൾക്ക് നിന്റെ ആ ചെറിയ വടി പോലുള്ള സാധനം തികയില്ല. ഇവൾക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയ കുണ്ണ രുചി പിടിച്ചു.

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ തോമസ് അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പും കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ തോമസിന്റെ ഹൃദയം തകർന്നു.

​"നാൻസി..." തോമസ് അവളെ തൊടാൻ ആഞ്ഞു.

​"എന്നെ തൊടരുത്!" നാൻസി അലറി. "നിങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ... നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സമാധാനമായല്ലോ? എന്റെ മാനവും ആത്മാവും വിറ്റ് നിങ്ങൾ വാങ്ങിയ ആ സുഖം ഉണ്ടല്ലോ... അത് മതിയാകില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്?"

​തോമസ് തകർന്നുപോയി. അയാൾ ആ പള്ളിമുറ്റത്ത് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു കരഞ്ഞു. "ക്ഷമിക്ക് നാൻസി... എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ആ പുസ്തകവും ആ ചിന്തകളും എന്നെ വഴിതെറ്റിച്ചതാണ്. എനിക്ക് നീ വേണം നാൻസി... പഴയപോലെ."

​നാൻസി പള്ളിയിലെ കുരിശിന് മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ദൈവത്തോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. തോമസ് അവളുടെ അടുത്തെത്തി കൈ പിടിച്ചു. "നമുക്ക് പോകാം നാൻസി, നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്. അവിടെ ഇനി ചാക്കോച്ചനോ അച്ചനോ ഉണ്ടാകില്ല. നീയും ഞാനും മാത്രം.”

ആ രാത്രികൾ തോമസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി മാറാനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടേതായിരുന്നു. എങ്കിലും, ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും ആ പുസ്തകം കത്തിച്ചു കളഞ്ഞെങ്കിലും, അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആ വിചിത്രമായ കൗതുകം പൂർണ്ണമായും കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല. പുറമെ എല്ലാം സാധാരണ നിലയിലായെന്ന് തോന്നിച്ചെങ്കിലും, ആ വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി പള്ളിമേടയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ തോമസിനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

നാൻസി ജനലുകൾ അടച്ച് തിരി തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവൾ തന്റെ പഴയ വെളുത്ത നൈറ്റിയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ആ പ്രസന്നത പൂർണ്ണമായും തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല. കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ ചെറിയ കറുത്ത പാടുകൾ വീണിരിക്കുന്നു. പള്ളിമേടയിലെ ആ സംഭവം അവൾക്ക് നൽകിയ ആഘാതം അത്രമേൽ വലുതായിരുന്നു.

തോമസ് കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് അവളെ നോക്കി. അയാൾക്ക് അവളോട് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അച്ചൻ അവളെ എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തത് എന്നറിയാനുള്ള ഒരു ആസക്തി അയാളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.

"നാൻസി... ഇവിടെ അടുത്തൊന്നു വന്നേ," തോമസ് പതുക്കെ വിളിച്ചു.

നാൻസി വന്ന് കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. തോമസ് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "നാൻസി... എനിക്കറിയാം നീ വലിയ വിഷമത്തിലാണെന്ന്. പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിന് ഒരു