Chapter Title : നാൻസി [പ്രേമവദനൻ]

ചെയ്യാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്നും പരസ്പരം പഴിചാരി രണ്ടു പേരും രണ്ടു വശത്തേക്ക് മാറി. നീണ്ട അര മണിക്കൂർ ആ മുറി നിശബദതയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.ഏകദേശം 11 മണിയോടെ സാന്ദ്രചന്ദ്രൻ എന്ന ശ്യാമിൻ്റെ ക്ലൈൻ്റ് എത്തി.കറച്ചു നേരം പരിശോദിച്ച ശേഷം പല്ല് റിമൂവ് ചെയ്യണം എന്നും ഇന്ന് അതിനുള്ള മുൻകരുതലുകൾ നൽകി ശ്യാം അവരെ തിരികെ അയച്ചു. പരിശോധനയ്ക്കിടെ നാൻസിയുടെ പരുങ്ങലുകൾ ശ്യാം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം 12 മണിയ്ക്ക് മുന്നേ ഇരുപേരും അവിടെ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു.ദീർഖ നേരത്തെ നിശബദതയ്ക്കെടുവിൽ ശ്യാം തനിക്ക് പറ്റിയ അമളിയുടെ പേരിൽ മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. “ അയാം സോറി നാൻസി താൻ വന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ കാരണം” അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി.അൽപം ചമ്മൽ മറച്ചിട്ടാകണം നാൻസി മുഖം താഴ്ത്തി “ ഓ സാരമില്ല ഡോക്ട്ടർ”...... അല്ലേലും ഭർത്താവിനു വേണ്ടത്തശരീരം കണ്ടു എന്ന് വച്ച് എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല “ അവൾ പിറുപിറുത്തു.”എന്താ?”ശ്യാം വീണ്ടും ചോദിച്ചു.” ഏയ് ഒന്നുമില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു അവൾ മിണ്ടാതെയിരുന്നു. നാൻസിയെ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്ത് മടങ്ങുമ്പോൾ അയാളുടെ മനസിൽ കുറ്റബോധം അലയടിയ്ക്കുയായിരുന്നു.

  വീട്ടിലെത്തിയ ശ്യാമിൻ്റെ മനസിൽ ആ ഒരു നിമിഷത്തെ കാഴ്ചയായിരുന്നു. ശരിക്കും ഒന്നു പ്രസവിച്ചതാണെന്ന് തനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചുളിവുകൾ വന്നിട്ടില്ലാത്തവയർ, ത്രസിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറ്, അയാളുടെ ഇന്ദ്രിയത്തിന് അനക്കം സംഭവിച്ചു തുടങ്ങി. അയാൾ സ്വപ്ന ലോകത്തേക്ക് പറന്നുയർന്നു.നാൻസിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. അമ്മ ചോദിച്ചതൊന്നും അവൾക്ക് കേൾക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. എന്തൊക്കെയോ മൂളി കേട്ട് അവൾ ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് കയറി. തനിക്ക് ഇന്ന് എന്താ സംഭവിച്ചത്