Chapter Title : നാത്തൂന്റെ മകൻ [മധുരിമ]

ചോദിച്ചു."ആ മോനെ. ഇന്ന് ഉച്ച വരെ ഉള്ളു". നീ വാ. ആകാത്ത വാ. ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി . കൂടെ അവനും. അവൻ വന്നപാടെ പത്രം എടുത്തു വായന തുടങ്ങി. ഞാൻ റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ് മാറ്റി വന്നു. ഞാൻ ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച വന്നപ്പോൾ അവൻ മൊബൈൽ കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പോവാൻ എണീറ്റു. പോകേണാ നീ. ഞാൻ ചോദിച്ചു. "ആ മാമി. വീട്ടിൽ പോകണം. പോട്ടെ. പിള്ളേര് ഇപ്പോ വരൂലെ "ആ വരാറായി. ഞാൻ പറഞ്ഞു. മാമി എപ്പലാ അപ്പൊ വായിക്കണേ. അവൻ ചോദിച്ചപ്പോ എനിക്ക് വേറൊന്നും പറയാൻ തോനീല. "ഇല്ലട, സമയം കിട്ടണിലാ. " ഞാൻ പറഞ്ഞു. രാത്രി കിടകമ്പോ വയിക്ക്. അവൻ പറഞ്ഞു.അതെങെന. കമ്പ്യൂട്ടർ ഈ റൂമിൽ അല്ലേ. ഞാൻ ചോദിച്ചു. അത് ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചോദിക്കണ്ടാരുനൂന്നു തോന്നി. ചെറുക്കൻ എന്ത് വിചാരിക്കും. "ഫോണിൽ എടുക്കാൻ പറ്റും മാമി" അവൻ പറഞ്ഞു . വേണ്ട . ഞാൻ ഫോണിൽ നെറ്റ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വേണ്ട . ഞാൻ പറഞ്ഞു. "മാമിക്ക് whatsapp ൽ വേണോ. ഞാൻ അയച്ചു തരാം." അവൻ നോർമാലയി പറഞ്ഞു. "വേണ്ട കണ്ണാ. " ഞാൻ പറഞ്ഞു. "ശരി മാമി. പോട്ടെ. പിന്നെ വരാ." അതും പറഞ്ഞു അവൻ പോയി. ഞാൻ പോയി കുളിച്ചു കുട്ടികൾക്ക് ഫുടൊക്കെ കൊടുത്തു. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഭർത്താവിനും ആഹാരം കൊടുത്തു. ചേട്ടൻ നേരത്തെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. പിള്ളേര് ഇരുന്ന് പഠിക്കുന്നു. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് കണ്ണനെ പറ്റി ഓർമ്മ വന്നു.എന്താണെന്ന് അറിയില്ല, ഇപ്പോ അവനോട് എന്തോ ഒരിഷ്ട്ടം കൂടുതൽ. ഒന്ന് കളിക്കാൻ കിട്ടുവോ ആവോ. ഞാൻ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് എന്തോപോലെ. കഥ വായിക്കാൻ ഒരു മൂഡ്. പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യും. കണ്ണനോട് ചോദിച്ചാലോ. പിന്നെ വേറൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. ഫോണ് എടുത്ത കണ്ണൻ whatsappl മെസ്സേജ് വിട്ടു. കണ്ണാ.... Ka:എന്താ മാമി. ടാ കഥ വായിക്കൻ തോന്നുന്ന. അയച്ചു തരോ. Ka: ഞാൻ ഇന്ന് ചോദിച്ചതല്ലേ വേണൊന്ന്.