Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ചെക്കൻ അല്ലേ അത്യാവശ്യം ബോധം കാണും. ആട്ടെ ചെക്കനെ കണ്ടോ.

ഇല്ലാ കണ്ടിട്ടില്ല.

വിളിച്ചോ നിങ്ങള് ഒന്ന് സംസാരിച്ചോ.

ഇല്ലാ അതൊന്നും ഇല്ലാ.

എന്ത് കഷ്ട്ടമാ മോളെ ഇത്‌. നിന്റെ ഓക്കെ ഒരു അവസ്ഥ പോട്ടെ കരയണ്ട. നാളെ അവരെ കാണുമ്പോ ചെറുക്കന്റെ നമ്പർ ചോദിച്ചു നോക്കണേ.

മ്മ്മ്

കയറി പൊരേ ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.

സാറ് നാളെ വരില്ലേ. സഹിറിന്റെ മൂത്താപ്പയും ഇളാപ്പയും പാർക്കിലേക്ക് വരാമെന്ന പറഞ്ഞത്.

ഓ ഞാനും വരാം എപ്പഴാ ഇറങ്ങണ്ടത്.

ഒരു 11 മണിക്ക്

ഓക്കെ മോള് നാളെ വിളിച്ചാൽ മതി. ഇപ്പോ നീ എന്തായാലും പേപ്പേഴ്സ് നോക്ക്.

ആ ശെരി.

അവളുടെ ചള്ള് ശരീരം സാറിനെ കൂടുതൽ മത്ത് പിടിപ്പിക്കായിരുന്നു....വെറും 21 വയസ്സുള്ള കൊച്ചുപെണ്ണ്. എങ്ങനെയൊക്കെയോ സാറ് ആ ദിവസം കഴിച്ചു കൂട്ടി.

പിറ്റേ ദിവസം സാറ് കാർ എടുത്ത് വരുന്ന വഴി അവളെ വിളിച്ചു.

എവടെയ മോളെ.

ദാ കഴിഞ്ഞു സാർ.

ആ ഞാൻ ഈ തിരിവിൽ ഉണ്ട്.

അങ്ങട്ട് വരണോ ഞാൻ.

പിന്നല്ലാതെ. അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറന്നോ.

അതില്ല... എന്നാലും കുറെ നടക്കണ്ടേ. നീ വായോ.

മ്മ് ശെരി.

സാറ് വെയിറ്റ് ചെയ്ത് ഇരിക്കുമ്പോ ആണ് അവള് വന്നത്. അന്നത്തെ പോലെ ഫാഷൻ പർദ്ദ അല്ല ഇത്‌ സാധ പർദ്ദ ആണ് ബ്ലാക്ക്. പക്ഷേ അതിൽ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക അഴക് അവള്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ് പർദ്ദ ഇട്ട് വരുന്ന പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വന്നു കാറിൽ കയറി.

പോവാം സാർ

ആ മോളെ. ഇന്ന് ഹൂറി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്തെ ചുരിദാറൊന്നും ഇടാത്തത്.

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവർക്ക് പർദ്ദ മാത്രമാണ് ഇഷ്ട്ടം. എന്ന്.

ആ അപ്പോ പർദ്ദ മാത്രമേ ഒള്ളൂല്ലേ...

ങേ എന്താ പറഞ്ഞേ കേട്ടില്ല സാറ്.

ഹേയ് ഒന്നുമില്ല. മോൾക്ക് എന്തിട്ടാലും ഒടുക്കത്തെ ലുക്ക്‌ ആണെന്ന് പറയായിരുന്നു.

മ്മ്മ് ശെരി ശെരി സാർ.

അങ്ങനെ അവര് യാത്ര തുടങ്ങി.

പർദ്ദ ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ അമ്മിഞ്ഞ ഷേപ്പ് നന്നായി കാണാൻ