Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

പഠിത്തം കഴിഞ്ഞിട്ടേ നടത്തു എന്ന് ഉപ്പ പണ്ടേ വാക്ക് തന്നത് അല്ലേ. പിന്നെന്താ ഇങ്ങനെ.

ഉപ്പ അവരടെ എടുത്ത് സംസാരിച്ചപ്പോ ഓരടെ വീട് കോളേജിന്റെ അടുത്തല്ലേ അപ്പോ അവര് തന്നേ പറഞ്ഞു. അവള് കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് പഠിച്ചോട്ടെ എന്ന്. അവിടുന്നു തന്നെ പോവാമെന്ന്. നിനക്ക് കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും പഠിക്കാം പിന്നെന്താ

എന്നാലും ഉമ്മാ.

ഒരു എന്നാലും ഇല്ലാ മര്യാദക്ക് പർദ്ധയും ഇട്ട് ഓന്റെ ആൾക്കാരെ കാണാൻ പോക്കോ.

എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യന്നത്.

ഇനി സംസാരിച്ചാൽ ഇവടെ വരുമ്പോ അടിച്ചു ചിറി ഞാൻ പൊളിക്കും. മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞ മാതിരി പൊക്കോ.

(ഇത്‌ പറഞ്ഞു കദീജ ഫോൺ വച്ചു. നഹ്മയ്ക്ക് ഇതെല്ലാം കേട്ട് സങ്കടം സഹിക്കാനേ പറ്റിയില്ല. കരച്ചിൽ വന്നു. കരഞ്ഞു സ്വന്തം ജീവിതം കൊളമായല്ലോ ഓർത്തിട്ട്. അന്ന് അവൾക്ക് ഉറക്കമേ വന്നില്ല കിടന്നിട്ട്. കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് കിടന്നത്. പിറ്റേന്ന് എണീറ്റപ്പോ 10 മണി ആയിരുന്നു. ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോവാൻ നേരം വൈകി മനസിലായപ്പോ പെട്ടെന്ന് തന്നെ റെഡി ആയി സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ എത്തി. അപ്പഴാണ് അവള് സാറ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. നേരം വൈകിയതിന്റെ ദേഷ്യം നല്ലം മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.)

എന്താ എവടെ ആയിരുന്നു. രാവിലെ പേപ്പേഴ്സ് നോക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.

അത് സാറേ (ഷൂ ഊരികൊണ്ട്. അവൾക്ക് അത് ഊരാനും സംസാരിക്കാനും കൂടെ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല )

എന്താ ഇത്‌ എത്ര നേരമായി ഇത്‌ ഊരാൻ വേണ്ടി തന്നെ പോവുന്നത്. കുറച്ചേലും ബോധം ഉണ്ടേൽ നേരത്തെ വരില്ലേ.

സോറി സാർ.

ഇപ്പഴും അതിന്റെ മോളിൽ തന്നെ. നിനക്ക് പിന്നെ എന്തോന്നിനാ ഞാൻ