Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

ഉള്ള ഉത്സാഹം ഒന്നും അവൾക്ക് പോകുമ്പോ ഇല്ലാത്തത് സാറ് ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്തായാലും ഒന്ന് ചോദിക്കാം എന്ന് സാറ് വിചാരിച്ചു.

മോളെ.

ആ സാറേ പറ.

എന്താ പറ്റിയെ. അവര് പോയപ്പോ തൊട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാണ്.

അത് ഒന്നൂല്യ സാറേ.

എന്നാലും പറ.

എനിക്ക് ഈ കല്യാണത്തിന് താൽപ്പര്യം ഇല്ലാ സാറ്.

(ഇത്‌ കേട്ടപ്പോ പെട്ടെന്ന് സാറിന് സന്തോഷം വന്നു. )

ശെരിക്കും?

പിന്നല്ലാതെ. ആ കോലത്തിൽ ഉള്ളതിനെ ആര് ഇഷ്ടപ്പെടാന.

അപ്പോ അവര് പറഞ്ഞതോ.

എന്ത്

നിനക്കും ഇഷ്ട്ടായി എന്ന്.

എനിക്കൊന്നും ഇഷ്ട്ടായിട്ടില്ല ആ കഷണ്ടിയെ.

അല്ല മോളെ ഉപ്പാടെ എടുത്ത് പറഞ്ഞ കല്യാണം നടത്താതിരിക്കുമോ.

ഇല്ലാ. എനിക്ക് അറിയില്ല എന്റെ ലൈഫ് എങ്ങട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്ന്. എനിക്ക് അറിയില്ല സാറേ. ചിലപ്പോ ആലോചിക്കുമ്പോ നല്ല വിഷമം ആണ്. ഇപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും ഇടാൻ പറ്റില്ല. ചുരിദാറൊ പർദ്ധയോ മാത്രം. ഇനി കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ അതും പറ്റില്ല പർദ്ദ മാത്രം.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നല്ലം നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇത്‌ കണ്ട സാറ് കാർ തൊട്ടടുത്തു നിർത്തി.

എന്താ മോളെ ഇങ്ങനെ ആയാൽ ശെരിയാവില്ല കുറച്ചൊക്കെ ബോൾഡ് ആവണ്ടേ.

സാർ ഇവന്റെ ഫോട്ടോ ഒന്ന് നോക്ക്. എന്ത് കോലമാ ഇത്‌ എന്ന്.

എവടെ നോക്കട്ടെ.

(ഷാഹിർന്റെ കോലം കണ്ട് സാർ ഒന്ന് ഞെടുങ്ങി. )

ഇതെന്താ ഇവൻ ഇങ്ങനെ. ഒരു മാതിരി ശരീരം. അതും കഷണ്ടിയും. മോളെ ജീവിതം വേണേൽ ഇവനെ ഒന്നും കെട്ടല്ലെ.

ഇതും കൂടെ കേട്ടപ്പോ അവൾക്ക് ആകെ വിഷമം ആയി. സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന സാറിനെ അവൾ വിഷമം കൊണ്ട് കെട്ടി പിടിച്ചു വിങ്ങി വിങ്ങി കരഞ്ഞു. ഈ അവസരം മുതലാക്കാൻ സാറും തീരുമാനിച്ചു. സാറും അവളെ ഇറുക്കി കെട്ടി പിടിച്ചു. അവൾ വിങ്ങി വിങ്ങി കരയുന്നത് സാറിന് നല്ലം മനസിലായിരുന്നു.അര വഴി കൈ ഇട്ട് അമ്മിഞ്ഞ കൂടുതൽ സാറിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അമർത്തി. അവൾക്ക് അമ്മിഞ്ഞ അമർന്നത് നല്ലം ഫീൽ ചെയ്തു. ഇനി ഇത്‌ നീട്ടി കൊണ്ടോയാൽ ശെരിയാവില്ല എന്ന് സാറിന് മനസിലായി.