Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

എന്ത് ചെയ്ത്താണ് കർത്താവേ കൊച്ചിനോട് ഞാൻ ചെയ്തത് ശേ ഇത്രയ്ക്ക് ആക്രാന്തം പാടില്ലായിരുന്നു മോശായിപ്പോയി... പതിയെ കടിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു )

ആ മോളെ വർഗീസ് സാറാണ്. ഞാൻ അങ്ങട്ട് വിളിച്ചത അപ്പഴാ നീ ഫോൺ എടുക്കണില്ല എന്ന് സാറ് പറഞ്ഞത്.

(പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ) ഉമ്മ എന്തിനാ സാറേ വിളിക്കാൻ പോയത്.

അത് വീണത് പറയാൻ. ഇയ്യ് സംസാരിക്ക് അന്റെ സാറല്ലേ. ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോവട്ടെ ഉപ്പ വന്നാൽ തിന്നാൻ ഇണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലേൽ പിന്നെ അത് മതി. ഇന്നാ ഫോൺ.

മനസ്സില്ലാ മനസോടെ ഫോൺ വാങ്ങുന്നു കദീജ അടുക്കളയിലേക്കും പോകുന്നു.

(പടച്ചോനെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ സാറിനോട് എന്താ പറയാ...)

ആ മോളെ ഞാനാ വർഗീസ് സാറ്.

മ്മ്മ് മനസിലായി. എന്തിനാ വിളിച്ചത്. മതിയായില്ലേ ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ എന്നോട് അങ്ങനെ ഒക്കെ കാട്ടിയത് . ഞാൻ ഒരു പാവം ആണ് എന്നെ ഇനിയും ഇങ്ങനെ പിന്തുടരല്ലേ പ്ലീസ്. ഇന്റെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും കഴിഞ്ഞിട്ടേ എനിക്ക് എന്തും ഒള്ളു. പ്ലീസ് ഫോൺ വച്ചേക്ക്.

മോളെ... ഫോൺ വെയ്ക്കല്ലേ..സോറി മോളെ.. എക്സ്ട്രീമിലി സോറി. അറിയാതെ പറ്റിയതാ ഇനി ഉണ്ടാവില്ല. കർത്തവാണേ ഉറപ്പ്. പ്ലീസ് മോളെ നാളെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ അല്ലേ കോളേജിലേക്ക് തിരിച്ചു വാ.

എങ്ങനെ തോന്നി എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ. സാറിന്റെ മോളാവാനുള്ള പ്രായം പോലും ഇല്ലല്ലോ . ഇത്ര മോശം ഒരു ആളുടെ ഒപ്പം ഞാൻ എങ്ങനെ പഠിക്കാനാ.

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മോളെ ആ നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ പറ്റി പോയി. അതിന് എന്ത് പ്രായശ്ചിതം വേണേലും ചെയ്യാം പ്ലീസ് .

എന്ത് പ്രായശ്ചിതം ചെയ്യാനാ. വേണ്ട സാറ് ആള് ശെരിയല്ല. സാറ് മോശം ആണ്. എനിക്ക് പറ്റത്തില്ല ഇനി അവിടുന്നു പഠിക്കാൻ.

എന്താ മോളെ അറിയാതെ പറ്റിയത് അല്ലേ. പഠിപ്പൊന്നും നിർത്തല്ലേ പ്ലീസ് നിർത്തല്ലേ എന്താ വേണ്ടത് ച്ചാ ചെയ്യാം.

വേണ്ട സാറേ പ്ലീസ് എന്നെ വെറുതെ വിടുമോ ഇനിയും മതിയായില്ലേ എന്റെ ജീവിതം തൊലയ്ക്കരുത് എനിക്ക് ഇനി ഒരു കല്യാണവും ജീവിതവും ഉള്ളതാണ്.

എന്താ മോളെ കല്യാണം ഒക്കെ