Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും 3 [നഹ്മ]

തുടങ്ങിയ വിളിയാ എടുക്കാത്തത് കണ്ടപ്പോ എന്തോ പിശക് തോന്നി.

ആ ഇതോണ്ടന്നെ ആവും സാറേ എടുക്കാത്തത്.അവൾക്ക് ഫോൺ കൊടുക്കണോ.

അവളെവിടെയാ

റൂമിലാവും സാറേ. ഒരു മിനുട്ട് ഞാൻ ഫോൺ കൊടുക്കാം.

ഓ ശെരി

(എന്താ അവളോട്‌ ഇപ്പോ പറയാ. അവളുടെ ചുണ്ട് മുറിഞ്ഞത് ഞാൻ കാരണം ആവുമോ.ഞാൻ കടിച്ചിട്ട് വല്ലതും പറ്റിയത് ആണോ. അങ്ങനെ ആണേൽ എന്ത് ചെയ്ത്താണ് കർത്താവേ കൊച്ചിനോട് ഞാൻ ചെയ്തത് ശേ ഇത്രയ്ക്ക് ആക്രാന്തം പാടില്ലായിരുന്നു മോശായിപ്പോയി... പതിയെ കടിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു )

ആ മോളെ വർഗീസ് സാറാണ്. ഞാൻ അങ്ങട്ട് വിളിച്ചത അപ്പഴാ നീ ഫോൺ എടുക്കണില്ല എന്ന് സാറ് പറഞ്ഞത്.

(പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ) ഉമ്മ എന്തിനാ സാറേ വിളിക്കാൻ പോയത്.

അത് വീണത് പറയാൻ. ഇയ്യ് സംസാരിക്ക് അന്റെ സാറല്ലേ. ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോവട്ടെ ഉപ്പ വന്നാൽ തിന്നാൻ ഇണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലേൽ പിന്നെ അത് മതി. ഇന്നാ ഫോൺ.

മനസ്സില്ലാ മനസോടെ ഫോൺ വാങ്ങുന്നു കദീജ അടുക്കളയിലേക്കും പോകുന്നു.

(പടച്ചോനെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ സാറിനോട് എന്താ പറയാ...)

ആ മോളെ ഞാനാ വർഗീസ് സാറ്.

മ്മ്മ് മനസിലായി. എന്തിനാ വിളിച്ചത്. മതിയായില്ലേ ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ എന്നോട് അങ്ങനെ ഒക്കെ കാട്ടിയത് . ഞാൻ ഒരു പാവം ആണ് എന്നെ ഇനിയും ഇങ്ങനെ പിന്തുടരല്ലേ പ്ലീസ്. ഇന്റെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും കഴിഞ്ഞിട്ടേ എനിക്ക് എന്തും ഒള്ളു. പ്ലീസ് ഫോൺ വച്ചേക്ക്.

മോളെ... ഫോൺ വെയ്ക്കല്ലേ..സോറി മോളെ.. എക്സ്ട്രീമിലി സോറി. അറിയാതെ പറ്റിയതാ ഇനി ഉണ്ടാവില്ല. കർത്തവാണേ ഉറപ്പ്. പ്ലീസ്