Chapter Title : നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും [നഹ്മ]

ആവും. അവളുടെ വെളുത്ത കാലുകൾക്ക് ചെരുപ്പാണ് കൂടുതൽ ചേരുക. അവളോട്‌ ഇത്‌ പറഞ്ഞാലോ എന്ന് മൂപര് ആലോചിച്ചു.

ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു അവൾ വന്നു. സാറും അവളും ഒരേ ടേബിളിൽ ആണ്. സാറ് ഇരിക്കുന്നതിന്റെ തൊട്ടു ഇടത് വശം ആയിട്ടാണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നത്. അവൾ പേപ്പർ നോക്കി തുടങ്ങി.

മോളെ… മോള് എന്തിനാ ഈ ഷൂ സ്ഥിരം ഇടുന്നത്. ഇവടെ ഉമ്മ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ. ചെരുപ്പ് ഇട്ടൂടെ.

അത്. എന്റല് ഇപ്പോ ചെരുപ്പ് ഒന്നും ഇല്ലാ അതാ. വാങ്ങിക്കണം ഇനി നാട്ടിൽ പോവുമ്പോ.

ഓ അത് പറ. അല്ലാതെ ഷൂ ഇടാൻ ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടായിട്ടല്ല. ല്ലേ.

ആാാാ മ്മ്മ്

മോളുടെ പോലെ നല്ല ഭംഗിയുള്ള വെളുത്ത കാലുകൾക്ക് ചെരുപ്പാണ് ട്ടോ അല്ലേലും ചേരുക. നല്ല രസണ്ടാവും ചെരുപ്പ് ഇട്ടാല്.

നഹ്മ (സാർ എന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയണത് )

പൈസ ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ മോള് വാങ്ങാത്തത്. മോൾക്ക് സാറ് വാങ്ങി തരട്ടെ ഈ കാലിനു ചേരുന്ന ചെരുപ്പ്.

(മടിക്കുന്നത് പോലെ )സാർ അത് വേണോ, സാർ അല്ലെങ്കിലേ കുറെ ക്യാഷ് എനിക്ക് വേണ്ടി ചിലവാക്കുന്നുണ്ട് ഇനി ഇതും കൂടെ വേണ്ട സാറെ.

എന്താ മോളെ നീ എന്നെ അങ്ങനെ ആണോ കണ്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാ ശെരി വേണ്ട ഞാൻ വാങ്ങി തരുന്നില്ല. പ്രശ്നം തീർന്നില്ലേ. സോറി ട്ടോ.

അയ്യോ സാറെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചതല്ല. സാറ് ഇങ്ങനെ സോറി ഒന്നും പറയല്ലേ. എനിക്കെന്തോ പോലെയാവും.

നിന്നെ ചെരുപ്പ് ഇട്ട് ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടിയിട്ടല്ലേ. നല്ല മൊഞ്ചുണ്ടാവും അത് കൊണ്ടല്ലേ. എന്ത് ബംഗിയുള്ള പാദങ്ങൾ ആണെന്നോ നിനക്ക്. പ്ലീസ് ഞാൻ വാങ്ങി തരട്ടെ.

അവൾക്ക് ആകെ എന്തോ പോലെ ആയി. എന്താ ഇപ്പോ പറയ സാറിനോട്. വേണ്ട എന്ന് പറയാനും പറ്റില്ല. എനിക്ക് വേണ്ടി കുറെ പൈസ മുടക്കിയിട്ട് എങ്ങനെയാ സാറിന്റെ എടുത്ത്… അല്ലാഹ് എന്താ പറയ…

ആലോചിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ട ഞാൻ അത് വിട്ടു… അത് പൊരേ.

നഹ്മ (അയ്യോ എന്താ സാറ് എന്നെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത് )

സാർ വാങ്ങി തരുന്നത് കൊണ്ട്