Chapter Title : Nahmayum Varghese Sarum in parallel universe 1 [വിനയൻ]

സൂക്ഷിച്ചാൽ നമ്മുക്  കോള്ളാം.

അത് , സാർ എന്റെ ഗൈഡ് അല്ലേ.. സാർ പറയുമ്പോൾ എങ്ങനാ പറ്റില്ലെന്ന് പറയുന്നേ.

അതെ അതെ.. എന്നിട്ട് എന്തായി. സാർ ആളെങ്ങനെ?

സാർ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. ചെറുക്കന്റെ ഫോട്ടോ കിട്ടി. കൊള്ളില്ല. അത് കണ്ട് ഞാൻ ആകെ മൂഡ് ഔട്ട്‌ ആയി. അത്  മാറ്റാനാ സാർ ഫിലിമിന് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞെ.

എന്നിട്ട് ചെറുക്കന്റെ ഫോട്ടോ എന്തിയെ? രേഖക്ക് ഫോട്ടോ കാണാൻ ധൃതി ആയി.

നഹ്മ അവളെ ഫോട്ടോ കാട്ടി കൊടുത്തു. രേഖകും ആളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. രേഖയോട് ചെറുക്കന്റെ വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും വിട്ടിൽ നിന്നും ഫോൺ വന്നു. തന്റെ ഉമ്മയോടും ഉപ്പയോടും സംസാരിക്കാൻ, അവൾക് ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി. താൻ എന്തൊക്കെ പണിയ ഇന്ന് സാറിന്റെ കൂടെ കാട്ടിയെ. അവൾ ഏതൊക്കെയോ പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു വിധം ഫോൺ വെച്ചു. എന്നിട്, കുളിക്കാൻ കേറി.

ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി കണ്ണാടിക് മുൻപിൽ നിന്നപ്പോൾ അമ്മിഞ്ഞയിലെ പാടുകണ്ടു. നഹ്മക് കുറ്റബോധം ആണ് തോന്നിയത്. താൻ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തത്. അവൾ   ഓർക്കാൻ കൂടി ആഗ്രഹിച്ചില്ല. തന്നെ എത്ര കഷ്ടപെട്ടാണ് ഉപ്പയും ഉമ്മയും കോളേജിൽ വിടുന്നെ. എന്നിട്ട് താൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നേ. ഇങ്ങനെ ഒന്നും പാടില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചിട് വീണ്ടും.. സാറിന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നപ്പോൾ താൻ മാറ്റാരോ ആയിരുന്നെന്നു നഹ്മക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ വലിയ തെറ്റ്‌ ആണ് ചെയ്തത്. ഫിലിം കാണാൻ പോകരുതായിരുന്നു. സാർ എന്നെ കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിച്ചു കാണും. ഇനി സാറിന്റെ മുഖത്തു എങ്ങനെ നോക്കും. ഇവിടെ നിന്നാൽ വീണ്ടും എന്റെ നിയന്ത്രണം പോവും. ഈ പഠിത്തം നിർത്തിയാലോ. നഹ്മ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ കരഞ്ഞു. പിന്നെ കുളിച്ചു ഇറങ്ങി കിടന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ, രേഖ വിളിച്ചെങ്കിലും പോയില്ല. മൊബൈലിൽ സാറിന്റെ കാൾ കണ്ടെങ്കിലും എടുത്തില്ല.

പിറ്റേ ദിവസം കോളേജിൽ എത്തിയ സാർ നഹ്മയെ കണ്ടില്ല. തന്റെ മേശയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ, അതിൽ താൻ കൊടുത്ത മാല കടലാസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. സാർ നഹ്മയെ ഫോൺ ചെയ്തു. അവൾ എടുത്തില്ല. ഹോസ്റ്റലിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ സുഖം ഇല്ലാതെ വിട്ടിൽ പോയിയെന്നു അറിഞ്ഞു.

സാർന് അപകടം മണത്തു. പൂറിമോൾ, വീണ്ടും പോയോ. സാർ അവൾക് മെസ്സേജ് അയച്ചു. നോ റിപ്ലൈ. അന്നത്തെ ദിവസം സാർ ഒരു വിധം തള്ളി നീക്കി.

വൈകുന്നേരം, നഹ്മയുടെ ഉമ്മയുടെ കാൾ വന്നു.

സാറെ.. ഓൾ ഇവിടെ വന്നു