Chapter Title : Nahmayum Varghese Sarum in parallel universe 1 [വിനയൻ]

ഇരിപ്പോണ്ട്. എന്താണ്, സാർ പ്രശ്നം?

അവൾ എന്താ പറയുന്നേ?

അവൾ പറയുന്നേ അവൾക് പഠിക്കേണ്ടന്നാ.

സാരമില്ല. അവൾക് കുറച്ചു കൂടുതൽ വർക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതു കൊണ്ടാണ്. ശരിയായിക്കോളും. അവൾ കുറച്ചു ദിവസം റസ്റ്റ്‌ എടുക്കട്ടെ. ഈ ആഴ്ച, രണ്ടു ദിവസം അവധി ഉണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെ പറഞ്ഞു സാർ വെച്ചു. സാറിന് കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. നഹ്മ വീണ്ടും വിട്ടിൽ പോകും എന്ന് സാറ് പ്രതിഷിച്ചില്ല. പെണ്ണ് മുഴുവൻ ആയി വളഞെന്നാ വിചാരിച്ചേ. നഹ്മ, സ്ട്രിക്ട് ആയി വളർന്നു വന്നതിന്റെയാ. സാരമില്ല. അവളെ അനുന്നയിപ്പിച്ചു, തിരിച്ച് കൊണ്ട് വരണം.

വിട്ടിൽ, രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ നഹ്മ ഓർത്തു. സാർ തൃശൂർ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എതിർക്കേണ്ടത് ആയിരുന്നു. തിയേറ്ററിൽ വെച്ച്, സാർ തന്റെ തുടയിൽ തലോടിയത് അവൾ ഓർത്തു. അപ്പോൾ തന്നെ സാറിനെ തടയാണമായിരുന്നു. പറ്റിയില്ല. തന്റെ തെറ്റ്. തനിക് എന്തായിരുന്നു പറ്റിയത്. സാർ, ആരും തൊടാത്ത, എന്റെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ തൊട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പോയി. ആ ഇരുപ്പിൽ അമ്മിഞ്ഞ പിടിക്കാൻ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെങ്കിലും സാർ പറ്റുന്നപോലെ ഒക്കെ പിടിച്ചു ഞെക്കി. വലത്തേ അമ്മിഞ്ഞ ആകെ വേദനയെടുക്കുന്നു.

സാർ സാറിന്റെ അതിൽ തൊട്ടീപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ എന്താ കൈ മാറ്റത്തിരുന്നത്.. എന്തൊരു വലുപ്പമാ അതിന്. ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തെ.. സാറിന്റെ അതിൽ ഉമ്മ വെച്ചു, വായിൽ എടുത്ത്.. പടച്ചോനെ, ഷെമിക്കണമേ.. എനിക്ക് ബോധം ഇല്ലായിരുന്നോ.. ഒരു നാണവും ഇല്ലായിരുന്നോ..! എന്താണ് എനിക്ക് പറ്റിയത്. ഞാൻ അതോ ഒരു സ്വപ്ന ലോകത്ത് ആയിരിന്നു. പക്ഷേ, ഒരു പ്രേത്യേക സുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഇത് വരെ അനുഭവിക്കാത്ത അത്രേം സുഖം. ഒന്നും ഓർക്കേണ്ട, ഉറങ്ങാം.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു സാർ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. നഹ്മക് ആകെ കുറ്റബോധം. എല്ലാം തെറ്റായി പോയി. അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. എന്നെല്ലാം. സാർ അവളെ അശ്വസിപ്പിച്ചു. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു. ഈ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, കോഴ്സ് ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവൾക് ആവില്ലായിരുന്നു. സാറിൽ നിന്ന് മാക്സിമം അകലം പാലിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ചു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും കോളേജിൽ വന്നു തുടങ്ങി.

സാർ, അവൾ വരാൻ കാത്തിരിക്കുക ആയിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പ്രാവശ്യം അവൾ കൂടുതൽ ഉറച്ച തീരുമത്തിൽ ആയിരുന്നു. അധികം സംസാരം ഇല്ല.

ക്യായാബിനിൽ മറ്റാരും ഇല്ലപ്പോൾ സാർ