Chapter Title : Nahmayum Varghese Sarum in parallel universe 1 [വിനയൻ]

ചോദിച്ചു. "നഹ്മേ.. നിനക്ക് എന്താ ഇത്ര പിണക്കം" "ഒന്നുമില്ല " "പറയെടി " "എന്ത് പറയാനാ, വിട്ടിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ" "എന്ത് " " ഇനി വലിയ കമ്പനിയൊന്നും വേണ്ടെന്ന് " "അതിന് നീ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ നടക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. നിനക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. നിനക്കും ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു." " സാറെ പ്ലീസ്, എല്ലാം ശരിയാ എന്റെ തെറ്റാ. ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞല്ലോ. അന്ന് എനിക്ക് എന്തോ പറ്റിയതാ. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. ഞാൻ അങ്ങനത്തെ പെണ്ണല്ല. " " മോള്, എന്നെ പറ്റി അങ്ങനാണോ വിചാരിച്ചേ " "ഞാൻ ഒന്നും വിചാരിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല. ഞാൻ ഞാനല്ലാതെ ആവാതിരിക്കാനാ. സാറിനോട് കൂടുതൽ സംസാരിച്ചാൽ എനിക്ക് ശരിയാവില്ല." " എന്നാ ശരി, നീ എന്നോട് സംസാരിക്കേണ്ട " അവൾ സാറിനെ നോക്കി. സാർ അവളെ മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല. നഹ്മ ഒന്നു മായപ്പെടുത്തി. " സാറെ, എനിക്ക് പിണക്കം ഒന്നും ഇല്ല. സാറിന് ഒന്നും തോന്നരുത്. പ്ലീസ്. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവാതെ ഇരിക്കാനാ ഞാൻ.. എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും പറ്റില്ല സാർ. സാർ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് തന്നത് കൊണ്ടാ ഞാൻ വീണ്ടും വന്നത് " " അത് ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞല്ലോ നിനക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാതെ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന്. നീ അതൊക്കെ മറന്നു കളഞ്ഞേരെ. ഞാൻ വിട്ടു." സാർ പിന്നെ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല. പിന്നെ നോക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി. നഹ്മ മാക്സിമം മുഖം തരാതെ നടക്കുകയാണ്.
സാറിന് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു. പൂറിമോള്, തന്റെ കുണ്ണ വരെ ഊമ്പിയിട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ നടക്കുന്നു.കുറച്ചു ദിവസം കഴിയട്ടെ, ശരിയാക്കി തരാമെടി മൈരേ. ക്ഷെമ കാണിക്കണം. ക്ഷെമ ആട്ടിൻ സൂപ്പിന്റെ ഗുണം ചെയ്യും. അല്പ ദിവസം കാത്തിരിക്കാൻ തന്നെ സാർ തീരുമാനിച്ചു.