Chapter Title : നജിയ [Perumalclouds]

കാണാഞ്ഞു പേടിച്ചിട്ടല്ലേ? നീ എന്നെ ഇടക്ക് ഇടക്ക് വിളിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ടെൻഷൻ കുറഞ്ഞു വരായിരുന്നു. നീ എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ ആണ് വരുന്നതെന്ന തോന്നൽ. പിന്നെ ഈ കാട് എന്റെ ജീവിതംപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഈ ഇരുട്ടിൽ നീ എന്നെ എന്നെ തേടി വന്നാൽ അത് എന്റെ ലൈഫിൽ ഒരുപാട് മാറ്റം ഉണ്ടാകും.'

'വട്ടു നിന്റെ'

'അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും വട്ടുകൾ നമ്മൾ എപ്പോളെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ കാണിക്കണ്ടേ?'
എനിക്ക് ആ സമയം അവളോട് പ്രണയവും ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. വീണ്ടും കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷം മാത്രമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവൾ പറയുന്നതൊന്നും ആ ഒരു സെൻസിൽ എനിക്ക് എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

'എനിക്കല്ലേ പ്രണയം ആദ്യം തോന്നിയത്. ഞാൻ അത് നിന്നോട് അറിയിക്കാൻ പാടില്ലയെരുന്നെങ്കിൽ നോ പ്രോബ്ലം. പോകാം നമ്മൾക്ക്?'
അവൾ എന്നിൽ നിന്നും അകന്നു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ പറഞ്ഞ ആ പ്രണയം അകന്നു പോവുകയാണെന്ന തോന്നൽ പെട്ടന്നാണ് ഉണ്ടായത്. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ഓടിച്ചെന്നു അവളുടെ കൈപിടിച്ചു.

'എനിക്ക് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവണം ഇഷാ. ടെൻഷൻ അടിച്ചു മൈൻഡ് എല്ലാം മാറി.'

'അപ്പോൾ'

ഞാൻ അവളുടെ കൈപിടിച്ചു എന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് നേരെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അടുപ്പിച്ചു. ഒരുപാട് നേരം ആ ചുണ്ടുകളെ നുകർന്നുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ചു തുറന്നപ്പോൾ ആകാശത്തിലെ കാർമേഘങ്ങൾ നീങ്ങിയിരുന്നു. നീല വെളിച്ചം വീണ്ടും കാട്ടിൽ വന്നു പതിച്ചു. ഇഷയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ നിന്നും ഇമ വെട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൾ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ടു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.  ദൂരെ ടവറിന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചം കാണാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ കോട്ടേജിൽ എത്താറായി. നടന്ന ദൂരമത്രയും പരിചയപ്പെട്ട വർഷങ്ങളായി തോന്നി. എനിക്ക് അടുത്തറിയുന്ന, കാലങ്ങളായി എന്റെ കൂടെ സഞ്ചരിച്ച ഒരുവളായി. കോട്ടേജ് എത്തി.

'ഞാൻ എന്റെ കോട്ടേജിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാം. നീ ഫ്രഷ് ആയി നിൽക്ക്. ഞാൻ വന്നിട്ട് നീ കാം ഫയറിനു തീ കൊടുത്താൽ മതി.'

'ഉം..' അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടു ഞാനും സന്തോഷിച്ചു. അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വച്ചുകൊണ്ടു അവളുടെ കോട്ടേജിലേക്ക്