Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

ചെന്നു.

ഹോട്ടല്‍ ലോബിയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ നേരെ നടന്ന് അവിടെയുള്ള ബാറിനുള്ളിലെക്ക് കയറിയപ്പോള്‍, ഞാന്‍ അല്‍പ്പം ദൂരെയുള്ള ഒരു സോഫയിലിരുന്ന് ബാറിന്‍റെ കണ്ണാടി ജനലിലൂടെ അവരെ വീക്ഷിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു.

അവര്‍ ബാറില്‍ കയറി ചെന്നിരുന്നത് ഒരു കൊച്ചു ബൂത്തിലാണ് അതാകട്ടെ എന്റെ നേരെ മുന്നില്‍, ദൃഷ്ടിപഥത്തിനകത്തുതന്നെയും. അവര്‍ അവിടിരുന്ന് ബിയര്‍ കുടിക്കുന്നതും, സംസാരത്തിനിടെ രണ്ടാളും ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ട് അസൂയപ്പെട്ടു. അവന്‍റെ വലത്കൈ ഇതിനിടെ അനങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ട് അത് അവളുടെ തുടയില്‍ തഴുകുകയാണോ എന്നൊരു സംശയം എനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല. പെട്ടന്നാണ് രണ്ടാളും മുഖം അടുപ്പിച്ച് ഉമ്മവെച്ചത്.

ഏറെ നീണ്ട ഉമ്മയൊന്നുമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് അടിവയറ്റില്‍ നിന്നൊരു ആന്തലുണ്ടായതോടെ ഞാന്‍ വേഗം അടുത്തുള്ള ടോയ്‌ലറ്റിലേക്ക് ഓടി, അവിടെ എത്തിയപാട് വാഷ്‌ബേസിനിലേക്ക് ഛ്ര്‍ദ്ധിക്കാനും തുടങ്ങി.

അല്‍പ്പനേരം കഴിഞ്ഞാണ് എന്റെ തല പൊങ്ങിയത്. ഞാന്‍ വായും മുഖവും ഒക്കെ കഴുകിയ ശേഷം നീട്ടി ശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ടു എന്റെ ഹാര്‍ട്ട് റേറ്റും പള്‍സ്മൊക്കെ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് പയ്യെ എത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അവിടുന്ന് തിരികെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നേരെ ബാറിനുള്ളിലെക്ക് കയറി. നമ്രതയെയും ആ കീടം ചെക്കനേയും കയ്യോടെ പിടിക്കുകയായിരുന്നു ഉദ്ദേശം. പക്ഷെ അവര്‍ ഇരുന്നിരുന്ന സ്ഥലം അപ്പോഴേക്ക് കാലിയായിരുന്നു. ദൈവമേ ..... ഇത്രയധികം നേരം ഞാന്‍ ടോയ്ലെട്ടില്‍ ചിലവഴിച്ചോ എന്ന് വരെ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചുപോയി.

ഞാന്‍ ഉടനെ അവളെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു, പക്ഷെ അവള്‍ എടുത്തില്ല, മാത്രമല്ല ഇത്തവണ ഉടനെയൊന്നും മറുപടിയായി മെസേജും വന്നില്ല. ഉദ്ദേശം പതിനഞ്ചു മിനിട്ടുകള്‍ക്ക് ശേഷം മെസേജ് വന്നു.

“അര്‍ജുന്‍ ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ