Chapter Title : നമ്രതയുടെ കഴപ്പും, അവിഹിതങ്ങളും [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ തിരക്കിലാണെന്ന്? വളരെ അത്യാവശ്യം അല്ലെങ്കില്‍ ഇനി എന്നെ ഇപ്പോള്‍ വിളിക്കണ്ട.”

അത് വായിച്ചപ്പോള്‍ വന്ന ദേഷ്യംകൊണ്ട് അതിലേക്ക് അല്‍പ്പ നേരം തുറിച്ചുനോക്കിയ ശേഷം ഞാന്‍ അവള്‍ക്ക് ഒരു നീണ്ട ഒരു മെസേജ് തന്നെ എഴുതി ഉണ്ടാക്കി, ഞാന്‍ അവളെ കണ്ട കാര്യവും അവള്‍ ഓഫീസില്‍ ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം എന്നും അതില്‍ കാണിച്ചു. എങ്കിലും എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ടോ അത് അയക്കാനായില്ല, പകരം അല്‍പ്പ നേരം കഴിഞ്ഞ് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുകയാണ് ചെയ്തത്. എന്നിട്ട് പകരം എഴുതി, “ഓര്‍ക്കാതെ പറ്റിപ്പോയതാ, നീ ക്ഷമിക്കടി പൊന്നെ.”

ഇവള്‍ എവിടെ പോയി? ആ ചിന്ത എന്നെ മഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ആ തെണ്ടിച്ചെക്കനുമായി അവള്‍ എവിടെക്കാണ്‌ മുങ്ങിയത്? ആ മൈരനുമായി അവള്‍ക്ക് അവിഹിതബന്ധമുണ്ട്, അത് തീര്‍ച്ച. ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഞാന്‍ പിന്നെയും വിറക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. എന്നാല്‍ അത് അധികം നീണ്ടുനിന്നില്ല. പകരം എന്റെ മനസ്സിന്‍റെ വേറൊരുഭാഗം എന്നോടു ചോദിച്ചു, “മറ്റെന്താണ് നിനക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവുക?

എത്ര നാള്‍ മുന്‍പാണ് അവള്‍ക്ക് അവസാനമായി നീ പണ്ണികൊടുത്തത്? അവള്‍ക്ക്മുണ്ടാവില്ലേ വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും? കുറച്ചധികം ആലോചിച്ചശേഷമാണ് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നത്, ഞങ്ങള്‍ അവസാനം കളിച്ചത് രണ്ട് മാസം മുൻപ് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണവാര്‍ഷികത്തിനായിരുന്നു എന്ന്. അതും ഞാന്‍ നല്ല പൂസായിരുന്ന കാരണം അന്നത്തെ പണി അത്രക്കൊട്ടു വെടിപ്പ് ആയിരുന്നില്ലതാനും.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരേ, നിങ്ങളും ഇപ്പോള്‍ നാല്‍പ്പത് വയസ്സിനോടടുക്കുന്ന പ്രായത്തിലും, നല്ല ഉറച്ചൊരു ദാമ്പത്യ ബന്ധത്തിലുമാണ് ഉള്ളതെങ്കില്‍, മിക്കവാറും ഞാന്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന കാര്യം പെട്ടന്ന് മനസ്സിലായേക്കും. കാര്യം ഇത്രയേ ഉള്ളു, അതായത് എന്റെ ഭാര്യ ഈ മുപ്പതു കളുടെ